Ennio Finzi, Senza titolo, pastel op handgemaakt papier met gemengde techniek, originele editie, gesigneerd, 35 × 50 cm, Italië, Hedendaags, 2015.

Titel:

Ennio Finzi (1931) - Senza titolo

Geschatte waarde:

€200.0

Belangrijk:

Winnende biedingen zijn exclusief 9% koperbescherming + €3





Ennio FinziPastel op handgemaakt papier maat cm 35x50Handtekening en datum onderaan rechtsPrachtig werk van Ennio Finzi met authenticatie op fotoZeer zeldzaam werk van hoge kwaliteitJaar 2021Ennio Finzi is onlangs overleden en wordt beschouwd als de laatste levende ruimtelijke schilder; zoals hijzelf herinnerde, in 1951 was hij pas 16 jaar oud en kon hij zich niet inschrijven bij de schilderkundige beweging van het Spazialismo zoals Tancredi Parmeggiani (1931-1964) dat toen wel deed, toen hij twintig jaar oud was[3].Het vriendschaps- en artistieke delingsverband met de grote schilder Tancredi, dat ook werd gevierd door belangrijke kritische geschriften en tentoonstellingen[4], heeft hem ongetwijfeld doen toetreden tot de kring van enkele van de grootste vertegenwoordigers van de schilderkunst en cultuur van de jaren vijftig en zestig zoals Giuseppe Capogrossi, Ettore Sottsass, Umbro Apollonio en hem in nauwe samenspraak laten opereren met de belangrijkste Venetiaanse meesters van die beweging, zoals Virgilio Guidi Riccardo Licata of Emilio Vedova; het was altijd Tancredi die hem aan de grote Amerikaanse verzamelaar Peggy Guggenheim[5] voorstelde. In heel de jaren vijftig volgde Finzi een onderzoek dat in wezen ruimtelijk-gericht was, gericht op het gebruik van kleur en de dissonante en atonale effecten[6], en interpreteerde ook de nieuwe stijlen in muziek van die jaren, van de Schoenbergiaanse atonale muziek tot de be-bop van de Afro-Amerikaanse jazz[7]. Voor Finzi heeft muziek inderdaad een fundamentele waarde, omdat hij zelf herinnert dat voor hem de waarneming van kleur voor 50% via het zicht en voor de andere 50% via gehoor plaatsvindt, aangezien kleur niet alleen een beeld heeft maar ook een geluid[8].Van 1960 tot 1978, ook vanwege problemen met de verkoop van ruimtelijke werken in een historische periode die ander soort onderzoek bevoordeelde[9], besluit hij volledig de principes te omarmen van de wetenschappelijke en technologische analyse die kenmerkend was voor die jaren, niet zoals de kunstenaars van de Groep N die daadwerkelijk elektronica en verlichtingstechniek gebruikten[10], maar tracht dezelfde grondslag te creëren met een Niet-Schilderkunst van analytische aard in zwart-wit die afweek van de sterke cromatismen van voorheen, zich richtend op automatisme en ritmecombinatie[11], steeds dichter bij Cinetisme[12].Vanaf 1978 herontdekt Finzi kleur en opent een nieuw seizoen dat op de een of andere manier voortborduurt op de verbluffende overvloed aan beelden die in de vroege tachtiger jaren overheersend werd, zo sterk dat halverwege de jaren tachtig, moe van die intensiteit, hij op zoek zal gaan naar een soort terugkeer naar innerlijke contemplatie, waarbij hij naast het zwarte veld kleur gebruikt voor herrijzenis, voor emersie; zie de cyclus van het “Nero-Acromatico”, daarna “Neroiride” die sterk geïnspireerd zijn door de muziek van Luigi Nono[13], wat hem in de jaren negentig leidt naar de series van “Grammaticando” en vervolgens “Flipper” waarin hij probeert een schildertalen te organiseren gecodificeerd voor tekenen en contrasterende handelingen[14]. Ennio Finzi heeft in al deze jaren voortdurend geprobeerd een manier te vinden om de kern van het 'idee', het gevoel uit te drukken, waarbij hij het schildermedium als instrument gebruikt en niet bij voorbaat een herkenbare stijl wil bouwen, omdat het schilderen om het schilderen gaat[15]. Om Finzi te begrijpen hoeft men ieder individueel moment van schilderkunst niet los te zien, maar het hele verloop van zijn werk door de jaren heen te beschouwen, met zijn inconsequenties en tegenstrijdigheden, waarbij men een onderliggende rode draad ziet.[16]Hij begon tentoon te stellen in 1949 aan de Fondazione Bevilacqua La Masa in Venetië[17], waar hij in 1956 zijn eerste solotentoonstelling hield, een fonds dat in 1980 een overzicht van zijn werk toebedeelde.Hij nam deel in 1959 en 1999 aan de VIII en XIII Vierjaarlijkse van Rome[18] en in 1986 aan de XLII Biennale van Venetië[19].Hij doceerde aan de Accademia van Venetië.


Hét online veilinghuis voor jou!

Catawiki is het meest bezochte online platform in Europa voor bijzondere objecten geselecteerd door experts, en biedt wekelijks meer dan 65.000 objecten aan voor de veiling. Het is onze missie om onze klanten een spannende en probleemloze ervaring te bieden bij het kopen en verkopen van bijzondere, moeilijk te vinden objecten.


Waarom Catawiki?

Lage veilingkosten

Al onze objecten zijn gecontroleerd door onze 240+ experts

24/7 meebieden in onze app

Ga snel naar de website van Catawiki om mee te bieden op dit item