||boek: De zwaluw en de kolibrie|Een prachtige roman over verlangen, verdriet en onbeantwoorde liefde|De Boekerij

||door: Santa Montefiore Palmer-Tomkinson

||taal: nl
||jaar: 2004
||druk: 3e druk
||pag.: 426p
||opm.: paperback|zo goed als nieuw|mét flap

||isbn: 90-225-3799-4
||code: 1:000300

--- Over het boek (foto 1): De zwaluw en de kolibrie ---

Rita Fairweather houdt haar hele leven al van George Bolton. Ze groeiden samen op in het dorpje Frognal Point in Devon. Samen zochten ze naar schelpen en krabbetjes op het strand en keken ze vanaf de kliffen naar de vogels. Maar door de oorlog worden ze drie jaar van elkaar gescheiden, jaren waarin de liefde voor elkaar hen op de been houdt. En als ze elkaar eindelijk terugzien verwacht iedereen dat ze snel zullen trouwen.

Maar George is veranderd, hij is snel volwassen geworden door alles wat hij heeft meegemaakt. Veel van zijn vrienden hebben de oorlog niet overleefd, en hij kan alleen nog maar verlangen naar de onschuldige jongen die hij vroeger was. Zijn moeder ziet zijn verdriet en stelt voor om naar Argentinië te gaan, naar het huis van haar zuster op de weidse pampa's. Rita belooft op hem te zullen blijven wachten.

Op de boot naar Argentinië ontmoet George de mysterieuze Susan en hij is op slag door haar gefascineerd. Hij realiseert zich dat Rita bij zijn jeugd hoort, bij zijn oude leven, en dat hij zijn belofte aan haar zal moeten verbreken. Terwijl George in Argentinië een nieuw leven begint, kan Rita hem echter niet vergeten...

[bron: https--www.boekbeschrijvingen.nl]

Rita Fairweather houdt haar hele leven al van George Bolton. Ze groeiden samen op in het dorpje Frognal Point in Devon. Maar door de oorlog worden ze drie jaar van elkaar gescheiden, jaren waarin de liefde voor elkaar hen op de been houdt. Als ze elkaar eindelijk terugzien verwacht iedereen dat ze snel zullen trouwen. Maar George is veranderd, hij is snel volwassen geworden door alles wat hij heeft meegemaakt. Hij vertrekt naar het huis van zijn tante in Argentinië om alles op een rijtje te zetten. Maar zal de liefde tussen Rita en George dit overleven?

[bron: https--www.bol.com]

Een prachtige roman over verlangen, verdriet en onbeantwoorde liefde

Rita Fairweather houdt haar hele leven al van George Bolton. Ze groeiden samen op in het dorpje Frognal Point in Devon. Maar door de oorlog worden ze drie jaar van elkaar gescheiden, jaren waarin de liefde voor elkaar hen op de been houdt. Als ze elkaar eindelijk terugzien verwacht iedereen dat ze snel zullen trouwen. Maar George is veranderd, hij is snel volwassen geworden door alles wat hij heeft meegemaakt. Hij vertrekt naar het huis van zijn tante in Argentinië om alles op een rijtje te zetten. Maar zal de liefde tussen Rita en George dit overleven?

Santa Montefiore (1970) debuteerde met Onder de ombu-boom, wat gaat over de tijd die ze doorbracht in Argentinië. Hierna volgende vele succesvolle romans waaronder haar laatste In de schaduw van het palazzo (2009).

[bron: https--www.deslegte.com]

Libelle-redacteur Annelies kruipt graag in bed met een goed boek. Elke week vertelt ze welke roman haar deed doorlezen tot in de vroege uurtjes. Deze week: De zwaluw en de kolibrie van Santa Montefiore.

"George betekende alles voor haar. Ze hield meer van hem dan van het leven zelf. Zonder hem was er geen reden om nog verder te gaan, geen reden om te leven. George had zijn liefde weggenomen en daarmee alle zuurstof die ze nodig had om adem te kunnen halen. Er zou geen thuis zijn, geen kinderen, geen zondagse familielunches in een keuken die rook naar versgebakken brood en stoofpot. Alleen maar stilte en steriliteit, als een uitgestrekte, droge woestijn waar niets kan groeien."

De zwaluw en de kolibrie gaat over...

de liefde natuurlijk, Santa Montefiore's favoriete onderwerp. Na de Tweede Wereldoorlog keert George terug naar zijn grote liefde Rita, die op hem gewacht heeft. Maar hij kan zijn draai niet vinden, de oorlog blijft door zijn hoofd spoken terwijl er in zijn dorp amper iets veranderd is. Zijn moeder stuurt hem naar familie in Argentinië. Naast rust in zijn hoofd vindt hij er ook een tweede grote liefde en soulmate: Susan. George beseft dat hij zijn belofte aan Rita om na een jaar terug te keren, niet zal kunnen waarmaken. Zijn hart ligt nu bij Susan. Maar voor hoelang?

De zwaluw en de kolibrie wil je lezen want...

De roman is opgebouwd volgens het succesrecept van álle romans van Santa Montefiore. Neem een grote liefde die onder druk komt te staan (door een andere grote liefde), een idyllische plek (aan de ruige kliffen in Engeland en op de weidse pampa's van Argentinië) en een kleurrijke familie (toverkol Megalith, de warme Max...). Even schudden en maak er een meeslepend verhaal over. Wie De Franse tuinman - Santa's klassieker - las weet dat het een mix is die altijd wérkt. Montefiore leest het best in de schaduw van een boom op een warme zomerdag. Beetje lezen, beetje mijmeren, even indommelen en de draad weer oppikken. Pretentieloze literatuur!

Kortom: De Zwaluw en de kolibrie is een classic Montefiore - de altijd-goed-klassieker onder de romans. Meeslepend, ontroerend, met mooi uitgewerkte personages die worstelen met het allerbelangrijkste in het leven: de liefde.

[bron: https--www.libelle.be/zomer/zomer-tip/zot-boek-zwaluw-en-kolibrie-santa-montefiore]

Van kleins af aan lijken Rita Fairweather en George Bolton, samen opgegroeid in het pittoreske dorpje Frognal Point in het Engelse Devon, voorbestemd om met elkaar het leven te delen. Het prille geluk wordt echter ruw onderbroken door de oorlog en het vertrek van George naar het front. Als hij drie jaar later terugkeert, is hij een ander mens geworden, geschonden door wat hij heeft meegemaakt. Niets is nog hetzelfde en ook Rita staat machteloos tegenover geestelijke wonden die zijn ziel teisteren. Om tot zichzelf te komen volgt George de raad van zijn moeder om een tijdje naar Argentinië te trekken waar haar zuster al jaren woont. Rita belooft op hem te zullen blijven wachten en kan hem dan ook niet echt vergeten als George tijdens de overtocht verliefd wordt op een ander meisje, met haar trouwt en een gezin sticht. Gelukkig is er haar goede vriend en Max nog, een Weense jood die als 10-jarig jongentje samen met zijn zusje Ruth in 1939 nog net naar Engeland kon overkomen en door een buurvrouw van de Fairweathers werd opgevangen en na de oorlog geadopteerd. Zijn steun is van levensbelang als George besluit terug naar Engeland te komen.

Stevig uitgebouwde roman waarin niet alleen een ongelukkige liefde wordt beschreven, maar het leven van een heel dorp wordt geschetst. Verhalend talent en psychologisch inzicht zijn de troeven van deze auteur die al meerdere bestsellers op haar naam heeft staan.

Jet Sienema [bron: https--mortsel.bibliotheek.be]

De zwaluw en de kolibrie van Santa Montefiore stond al een tijdje te wachten in mijn boekenkast. Ik had nog niet eerder een boek van haar gelezen, maar ik hoorde veel verschillende dingen over haar boeken. Ik was nieuwsgierig en in deze Korte recensie vertel ik je meer over het boek en geef ik mijn mening.

De zwaluw en de kolibrie gaat over Rita Fairweather. Ze houdt haar hele leven al van George Bolton. Samen groeien ze op in een klein dorp in Devon. Door de oorlog worden ze drie jaar van elkaar gescheiden, maar de liefde houdt hen op de been. Wanneer George terug is, verwacht iedereen dat ze snel zullen trouwen. Maar George is veranderd en vertrekt naar het huis van zijn tante in Argentinië om alles op een rijtje te zetten. Zal de liefde overleven?

In Korte recensie geef ik mijn mening in de vorm van een opsomming. In één oogopslag weet je of een boek iets voor je is en wat ik ervan vond! Hier vind je meer informatie over dit concept.

• De schrijfstijl is even wennen. Het zit vol details.
• Er komen heel veel personages in voor. Hier moest ik aan wennen.
• Het verhaal is heel mooi en je voelt de emoties van de personages.
• De cover is heel mooi. Het laat me wegdromen naar een warme zomerdag.
• Het verhaal heeft weinig vaart en eigenlijk kabbelt het als een beekje voort.
• Het is heel romantisch!

• De zwaluw en de kolibrie is een mooi verhaal over een onbeantwoorde liefde.

Veronique Janssen [bron: http--www.veroniquesboekenhoekje.nl/korte-recensie-de-zwaluw-en-de-kolibrie-santa-montefiore]

--- Over (foto 2): Santa Montefiore Palmer-Tomkinson ---

Santa Montefiore studeerde Spaans en Italiaans aan de Universiteit van Exeter. Ze woont met haar man, schrijver Simon Sebag Montefiore, en kinderen in Londen.

[bron: https--www.boekbeschrijvingen.nl]

Santa Montefiore (1970) schreef vele bestsellers, waaronder De Franse tuinman, Villa Magdalena en De laatste roos van de zomer. Ze is getrouwd met historicus en schrijver Simon Sebag Montefiore, heeft twee kinderen en woont in Londen.

[bron: https--www.boekerij.nl]

Born in England in 1970 Santa Montefiore grew up on a farm in Hampshire and was educated at Sherborne School for Girls. She read Spanish and Italian at Exeter University and spent much of the 90s in Buenos Aires, where her mother grew up. She converted to Judaism in 1998 and married historian Simon Sebag Montefiore in the Liberal Jewish Synagogue in London. They live with their two children, Lily and Sasha in London.

Santa Montefiore's novels have been translated into twenty languages and have sold more than three million copies in England and Europe.

[source: https--www.goodreads.com]

Santa Montefiore, geboren als Santa Palmer-Tomkinson (2 februari 1970), is een Brits schrijfster. Montefiore is de dochter van Charles Palmer-Tomkinson en Patricia Palmer-Tomkinson, en zus van Tara Palmer-Tomkinson. Haar vader vertegenwoordigde zijn land met skiën op olympisch niveau tijdens de Olympische Winterspelen van 1964. Haar familie is meer dan dertig jaar bevriend met prins Charles.

Voordat ze Spaans en Italiaans studeerde aan de Universiteit van Exeter, werkte ze een jaar op een Argentijnse ranch. Voordat ze terugkeerde naar het Verenigd Koninkrijk, woonde ze in de jaren negentig jarenlang in Buenos Aires. Vier van haar boeken spelen zich af in Argentinië.

Ze is getrouwd met auteur en historicus Simon Sebag Montefiore, met wie ze twee kinderen heeft. Voor hun huwelijk bekeerde Montefiore zich tot het jodendom.

Bibliografie

Jaar - Titel - Vertaling - Uitgeverij - ISBN - Opmerkingen

2020 Here and now - Naar de overkant - 9789022583746
2019 The forgotten Deverill - De vergeten Deverill - 9789022583739 - De familie Deverill IV
2018 The temptation of Gracie - Onder de Italiaanse zon - 9789022574676
2017 The last secret of the Deverills - De laatste roos van de zomer - 9789022574669 - De familie Deverill III
2016 The daughters of Deverill - Als de Rododendron bloeit - 9789402305920 - De familie Deverill II
2015 Songs of Love and War - De Vrouwen van Kasteel Deverill - 9789402303360 - De familie Deverill I
2014 The Dovecote - De witte Duif - 9789022570425 - novelle
2014 The Beekeeper's Daughter - De Dochter van de Imker - 9789460239328
2013 A Mother's Love - Het Gouden Licht - 9789022568538 - novelle
2013 Secrets of the Lighthouse - Vuurtoren van Connemara - 9789460235825
2012 The Summer House - Fairfield Park - 9789460232572
2011 The House by the Sea - Villa Magdalena - 9789022559178
2010 The Affair - De Affaire - 9789022553206
2009 The Italian Matchmaker - In de schaduw van het palazzo - 9789022551868
2008 The French Gardener - De Franse tuinman - 9789022552315
2007 Sea of Lost Love - Het geheim van Montague - 9789022547045
2006 The Gypsy Madonna - De zigeunermadonna - 9789022543825
2005 The Last Voyage of the Valentina - Valentina's laatste reis - 9789022547076
2004 The Swallow and the Hummingbird - De zwaluw en de kolibrie - 9789022537992
2003 The Forget-me-not Sonata - De vergeet mij niet sonate - 9789022546956
2001 Meet Me Under the Ombu Tree - Onder de ombu boom - 9789022544372
2002 The Butterfly Box - Het vlinderkistje - 9789022538579
2013 - Een klein avontuur
2013 - Het boek dat fluisterde
2012 - De papegaai die zijn mond voorbijpraatte
2012 - Het wachten
2012 - Liefdeslessen
2012 - Schelpen op het strand
2012 - Spaanse Zijde

[bron: wikipedia]

I am proud to introduce my novels and the children's Royal Rabbits series which I write with my husband, Simon Sebag Montefiore. Since I could first hold a pencil I have been writing stories. It was my most enjoyable hobby and one I never expected would become a career in adulthood. I am so lucky to do something I adore and luckier still that you, my readers, enable me to do it. For that I am incredibly grateful.

Over the last four decades my love of storytelling has never changed, the only thing that has changed is my audience (once only me), which now includes you! I hope to carry you away to sunnier shores, while at the same time to remind you of all that is wonderful about England. Above all, my novels are about love - not just romantic love, but Love with a capital L, because when you boil life down to its essence, love is what you'll find. I hope to sweep you away, to make you laugh and cry in equal measure, but most of all to make it possible for you to escape for a while.

SANTA MONTEFIORE [source: https--santamontefiore.co.uk]

Born in England in 1970 Santa Montefiore grew up on a farm in Hampshire and was educated at Sherborne School for Girls. She read Spanish and Italian at Exeter University and spent much of the 90s in Buenos Aires, where her mother grew up. She converted to Judaism in 1998 and married historian Simon Sebag Montefiore in the Liberal Jewish Synagogue in London. They live with their two children, Lily and Sasha in London.

Since I was a child I always wanted to be a writer. I dabbled in books throughout my youth, from children's stories to rather naïve love stories as I got older. From the age of 12 I went to Sherborne School for Girls, which was a boarding school. There I excelled in English, which was lucky because I certainly didn't excel at much else except for sport and music! I wrote stories for my friends, imagining romances between them and the spotty youths they fancied at Sherborne Boys' School. I transformed them into Rhett Butlers and set them in humid, mosquito infested jungles, which I considered extremely romantic, having never been in one. This seemed to satisfy them and I was in great demand to write more. Fancying myself a bit of a novelist, especially after a writer friend of my mother's read one and suggested I send it to a publisher, I attempted a novel. With little experience of love and life it wasn't a surprise when it was rejected. The trouble was I hadn't yet found a good story. That came later, when I went to live in Argentina.

I was 19. My Anglo Argentine mother arranged for me to work on an estancia on the Argentine Pampa for a year, teaching English to three young children. This turned out to be one of the best things my parents ever did for me for I fell in love. Not with a polo playing Argentine, although I did have an innocent flirtation, but with the country. I lost my heart to those flat, humid plains and still, after 5 books, I have not managed to retrieve it. You see, Argentina is intoxicating. The countryside is rich with the scents of eucalyptus and gardenia, the sound of horses snorting in the fields or thundering up the polo pitch, birdsong and crickets resounding across the park. The houses, colonial in style, are painted white and yellow with dark green shutters to keep out the stifling summer heat, and surrounded by brightly coloured flowers and red tiled terraces upon which one can sit and stare out for miles over that vast plain. It is difficult to see where the sky begins and the earth ends, the horizon is simply mist. One feels very small. I spent a lot of time on a pony, riding to the neighbouring estancia for tea with friends, cutting across the plain, through the long grasses alive with prairie hares. Little by little I began to feel that I was a part of the place.

Buenos Aires is a city heavy with the sense of nostalgia. When the immigrants arrived from all over Europe, lured by the promise of rich pickings and new lives at the end of the 19th century, they recreated in the architecture echoes of their own homelands to stave off the inevitable homesickness. Thus, the Colón theatre is reminiscent of the Scala in Milan, the plazas of Madrid, the tall roofed buildings of Paris, the palm tree lined avenues of the South of France. Cafés spill out onto pavements where the waiters are all over sixty and one can sit in the shade and listen to the melancholy notes of the tango wafting on the breeze, thick with the scent of jasmine and diesel.

I left Argentina after a year, having belonged. The following year I returned during my university holiday to find, to my dismay, that I no longer fitted in. The young people I had hung out with had either gone to the US to study or had boyfriends or girlfriends and didn't go down to the farm so much anymore, preferring to be in the city. I didn't have a job, I was a tourist. I had nothing to get me up in the morning and the friends I had made in shops and cafés in the streets where I lived had moved on. I felt a sharp sense of alienation as if I was watching it all through a pane of glass where the year before I had been on the other side. It was a difficult time and I cried all the way home on the plane. However, I didn't realise it then but I had my story.

We have all had moments that we would give anything to live again. However much we try, time cannot be reversed. It changes us and those we were once close to. My first novel, published in 2001, 12 years after my first trip to Argentina, was a wander down memory lane for me and hence very cathartic. I was able to channel all my feelings of nostalgia, regret and longing into a novel that seems to have struck a chord with many people. I get wonderful letters. I am grateful for every single one and thrilled that through that book I have managed to give people something special.

[source: https--santamontefiore.co.uk/about-santa]