'Mijn leven was een veelheid van romans', zegt Jean Pierre van Rossemin dit boek, 'het laat zich niet vangen in één tekst, daarvoor was het veel te chaotisch en bovenal compleet ongepland. In een roes heb ik het opgetekend, drie dagen en drie nachten lang.'

Jawel, er waren de meer dan honderd Ferrari's, er waren de honderden miljoenen dollars, er waren de zeven kastelen, er waren de paar duizend vrouwen.Maar niets is ervan gebleven. Van Rossembeschrijft zijn leven als ' een tsunami vol hoogtes en laagtes'. Tot die hoogtes behoren uiteraard de geboorte van zijn twee kinderen, zijn formule 1 team Onyx, de grote hoeveelheden geld. En de laagtes? Dat zijn het overlijden van zijn tweede vrouw, de heroïneverslaving, het gefoefel binnen zijn politieke beweging ROSSEM, de opsluiting in de Belgische gevangenissen, de echtscheiding van zijn derde vrouw.

Nooit ophouden, altijd doorgaan en leven als de wortelstok: oncontroleerbaar en onvoorspelbaar. Dat was zijn devies. Het was zijn revanche voor zijn vreselijke jeugd in een volgens hem oerconservatief bekrompen gezin dat hem de dood van zijn jongere broertje als schuld in de schoenen schoof.