Een in 1542 uitgegeven koperen gravure van Francesco Salviati, met Nicolas Béatrizet, getiteld La Magnanimità di Scipione, in goede staat; bladmaat 45,5 × 32,2 cm (plaat 44 × 21 cm), niet gesigneerd.

Titel:

Francesco Salviati (1510-1563), Nicolas Béatrizet

Geschatte waarde:

€225.0

Belangrijk:

Winnende biedingen zijn exclusief 9% koperbescherming + €3





OPPERVRAG"La Magnanimità di Scipione", gravure, vergellate papier, 45,5x32,2 cm blad, 44x21 cm op de afdruk, IIe staat van IIe, circa 1542.Het werk illustreert een van de beroemdste voorbeelden van moraal deugd en militaire dapperheid uit de oude historiografie: de Magnanimità di Scipione l'Africano. De scène speelt zich af op de dag na de Romeinse verovering van Carthago Nova in Spanje tijdens de Tweede Punische Oorlog. Aan de rechterkant zit Scipio majesteitelijk als overwinnaar-generaal op zijn troon, gezand aan laurierkrans en gehuld in een rijk antiek harnas; vóór hem voltrekt een vrouwelijke figuur in klassieke gewaden een daad van onderwerping door hem de sleutels aan te reiken, als allegorie van de zojuist veroverde stad.De dramatische kern van het verhaal concentreert zich echter op de voorgrond links: de ouders van de mooie Celtiberische meisje dat gevangen is genomen, uitgehuwelijkt aan de plaatselijke prins Allucio, gieten uit grote amforen de rijke losprijs die overeengekomen was, bestaande uit munten, juwelen en kostbaar aardewerk. Scipio weigert met een eloquent en bevelend gebaar van de rechterhand de buit voor zichzelf te houden. De generaal beveelt namelijk dat het meisje ongeschonden teruggegeven wordt aan haar legitieme verloofde en dat het goud dat voor de losprijs is betaald gebonden wordt aan haar huwelijksdot.Aan Scipio's voeten ligt een trofee van wapens, ter bevestiging van de overweldigende militaire zege, terwijl de achtergrond wordt ritmisch gemaakt door de lanzen en de tentdoeken van het Romeinse kamp.De engraving is een virtuoze studie van bun-inkttechniek. De lijn is krachtig, helder en gecontrasteerd, gekenmerkt door een dichte en verstandige toepassing van kruiselingse knetische arcering die een buitengewoon volumineus sculpturaal vermogen geeft aan de lichamen en de plooiingen van de draperieën.De compositie is emblematisch voor de volle ontwikkeling van het Manierisme. De ruimte lijkt naar voren samengedrukt en dicht bevolkt volgens het principe van horror vacui, waardoor het kamp transformeert tot een theatraal decor vol figuren. De hele scène wordt doorkruist door een sterke dynamische en diagonale spanning: de blik van de waarnemer wordt geleid door de rondgaande beweging naar links onder, omhoog langs de uitgestrekte armen van de personages en eindigt in de beslissende gebaar van Scipio's arm. De macijen, gespannen spieren en serpentina houdingen benadrukken een duidelijke assimilatie van maniëristische modellen in Michelangioleske zin.De oorsprong en auteursidentiteit van deze voorname druk uit 1542 hebben een lange en fascinerende kritische geschiedenis gekend. Jarenlang, in de achttiende-eeuwse catalogi (beginnend bij Adam Bartsch) en in vele historische collecties, werd het werk traditioneel gekoppeld aan de Emilische en Romeinse school, vaak toegeschreven aan de graveur Enea Vico of Giulio Bonasone, of beschouwd als een uitvinding afgeleid van meesters zoals Parmigianino of Baccio Bandinelli, vanwege de verlengde gelaatstrekken en de lineaire elegantie.Echter, de meest recente en erkende kritiek heeft een duidelijke koerswijziging doorgevoerd, waarbij de gravure terecht teruggeplaatst wordt in haar juiste matrix. De uitvinding wordt vandaag eenduidig toegewezen aan Francesco Salviati, een van de vaders van het Florentijns-Romeinse Manierisme; zijn hand is onmiskenbaar terug te vinden in de verfijning van de profielen, in de complexe wendingen van de lichamen en in de decoratieve raffinement van de bijbehorende elementen. De koperen vertaling wordt daarentegen erkend aan Nicolas Béatrizet, meester-lorena die actief was in Rome vanaf 1540 en nauwe samenwerking aanging met vooraanstaande uitgevers zoals Antonio Salamanca en Antonio Lafreri.AUTEURFrancesco Salviati, geboren Francesco de' Rossi (Florence 1510 - Rome 1563), was een schilder en tekenaar en een van de belangrijkste exponenten van het Tosca-Romeinse Manierisme. Hij werkte aan de belangrijkste Italiaanse hoven en in Frankrijk, bekend om het realiseren van grote fresco-cycli en om de onovertroffen formele elegantie. Een productieve tekenaar met complexe en golvende composities, zijn ontwerpen werden door contemporaine graveurs op koper in ruime mate vertaald, waardoor hij in heel Europa beroemd werd.Nicolas Béatrizet, Franse graveur uit de Lotharinge (Thionville 1515 - Rome 1565 ca.), werkte vooral in Rome vanaf 1540. Hij werd een van de meest virtuoze meestergravures en werkte samen met vooraanstaande uitgevers zoals Antonio Salamanca en Antonio Lafreri. Zijn uitgebreide productie concentreerde zich op de reproductie van antieke werken en op grafische vertaling van werken van grote Maestri der Manier zoals Michelangelo en Salviati, en droeg enorm bij aan de verspreiding van deze stijl.CONDICION REPORTAlgemene conditie goed. blad intact met kleine marges buiten de afdruk, vlekken van foxing of andere tekortkomingen praktisch afwezig (zie foto voor meer detail).Verzending met traceerbaar en verzekerd pakket, met voldoende verpakking.


Hét online veilinghuis voor jou!

Catawiki is het meest bezochte online platform in Europa voor bijzondere objecten geselecteerd door experts, en biedt wekelijks meer dan 65.000 objecten aan voor de veiling. Het is onze missie om onze klanten een spannende en probleemloze ervaring te bieden bij het kopen en verkopen van bijzondere, moeilijk te vinden objecten.


Waarom Catawiki?

Lage veilingkosten

Al onze objecten zijn gecontroleerd door onze 240+ experts

24/7 meebieden in onze app

Ga snel naar de website van Catawiki om mee te bieden op dit item