||boek: Filosofie van A tot Z|bewerking: Ruud De Ruijter|redactie: Nico Groen|Robert Veen|Spectrum

||door: Nico Groen, Robbert Veen

||taal: nl
||jaar: 2008
||druk: 11e druk
||pag.: 252p
||opm.: paperback|zo goed als nieuw

||isbn: 978-90-274-2691-8
||code: 1:000859

--- Over het boek (foto 1): Filosofie van A tot Z ---

Doel van dit opzoekboek is het verklaren van de belangrijkste begrippen van de filosofie. Deelgebieden als de metafysica, de logica, de wijsgerige antropologie, de ethiek en de esthetica, en vooral de wijsgeren zelf, die een eigen terminologie hebben bedacht en oude begrippen van nieuwe betekenissen hebben voorzien, komen uitgebreid aan de orde.

[bron: flaptekst]

[2009-12-31]

Het is een roeping om een niet-evidente materie beschikbaar te kunnen stellen voor niet-experten, toegankelijk te maken van de eenvoudige zielen die de meesten van ons wel zijn... Dit boek doet een poging om het filosofisch denken te brengen onder een vorm dat het voor de geïnteresseerde lezer op een (vrij) eenvoudige manier verwerkbaar wordt... nl. door een woordenboek te brengen over de belangrijkste figuren en begrippen, theorieën en trends te brengen en te beschrijven op een heldere en toegankelijke wijze. Filosofie is geen simpele zaak, en dit blijkt algauw bij het verdiepen in de materie, waar de beschrijvingen niet steeds even eenvoudig worden geformuleerd, en waar vaak voorkennis wordt verwacht van de lezer. Om verder te kunnen gaan in de verdieping dien je wel de basis te kennen, en dit begint bij het taalgebruik en de beelden die worden gebruikt in deze wereld van het denken. Dit boek zal alvast van nut zijn, want het brengt al deze belangrijke en fundamentele kennis op een duidelijke manier over. Op een (vrij) luchtige manier, zonder te vervallen in nutteloze vulgarisatie (het nadenken bij het lezen blijft dus wel een noodzaak). Niet onnodig in een materie als deze dat hier wordt besproken. Ruime benadering waar de basis en zelfs enige verdieping mogelijk wordt... ruim opgevat en geactualiseerd: epistemologie (theorie van de kennis), ontologie (theorie van het bestaan), de grote filosofische vragen in domeinen als godsdienst, vrijheid, ethiek (moraal), politieke en sociale filosofie, esthetica (of de filosofie over het schone). In elk van de domeinen zijn er zowel de algemene benaderingen als het bespreken van de grote strekkingen en gedachten in deze diverse problemen. Het is steeds zeer overzichtelijk, verregaand in uitleg. Over het algemeen een zeer knappe (begeleiding bij een) inleiding op de filosofie, voornamelijk gericht naar studenten, maar best aangename lectuur voor elkeen die een inleiding wenst op het filosofische denken en daarenboven de mijlpalen binnen dit denken wenst te ontdekken op een aangename en begrijpelijke manier. Zeer verrijkend.

Patrick Vandendaele [bron: https--roeselare.bibliotheek.be]

Deze vijfde druk van het inmiddels bekende filosofische 'opzoekboek' (de eerste drie drukken verschenen onder de titel 'Prisma van de filosofie') is een 'herziene en uitgebreide' druk. Vergelijking met de vierde druk (1998) leert echter dat de veranderingen klein zijn: de lay-out is licht gewijzigd, en met de uitbreiding (tien pagina's) zijn enkele actuele namen als Sloterdijk of Kristeva toegevoegd. In grote lijnen is het daarmee hetzelfde handzame en degelijke naslagwerkje gebleven, waarin zowel de ideeën van de belangrijkste filosofen als de kernthema's uit de filosofie helder en beknopt worden weergegeven. Opmerkelijk blijft echter de enigszins willekeurig aandoende keuze van opgenomen filosofen, zoals bijv. blijkt uit het ontbreken van Erasmus of van bekende twintigste-eeuwse denkers als Arendt en Rorty. Van een herziene en uitgebreide druk had iets meer volledigheid en actualisering verwacht mogen worden. Maar wie het om de historische kerngebieden van de filosofie gaat, kan dit boekje nog steeds goed gebruiken. Dat geldt zowel voor de beginnende als voor de meer gevorderde filosoof.

Desanka Kempers [bron: nbd biblion]

--- Over (foto 2): Nico Groen ---

De vier activiteiten waar ik me beroepsmatig mee bezighoud (schrijven, vertalen, redigeren en trainen) lijken op elkaar maar zijn toch verschillend, als familieleden. Ik heb me er in tientallen jaren stuk voor stuk vertrouwd mee gemaakt. Van geen ervan heb ik afscheid willen nemen: ze zijn me allemaal even dierbaar. Hoe beter ze elkaar in evenwicht houden, des te liever het me is.

Kruiwagens en wegbereiders

Tijdens mijn studie Nederlands leerde ik schrijven. In de ruim tien jaar daarna werkte ik als redacteur en uitgever in de boekenbranche. Ik kreeg het redigeren onder de knie en stelde als hoofdredacteur een woordenboek samen. Toen ik vervolgens freelance redacteur werd (de afkorting zzp bestond nog niet), kreeg ik via kruiwagens en wegbereiders mijn eerste vertaling en mijn eerste schrijfopdrachten. Daarna duurde het niet lang of ik gaf er schrijftrainingen bij. Wanneer ik precies wat deed, staat in mijn uitgebreide cv.

Ik zou niet kunnen schrijven, vertalen, redigeren en trainen zonder mijn taligheid, mijn voorliefde voor ambachtelijk werk ('iets moois maken'), gevoel voor klank en ritme, elastieken formuleervaardigheid, analytisch vermogen, een grondige kennis van stijl en grammatica, een grote woordenschat en zitvlees.

[bron: https--www.nicogroen-teksten.nl]

Tekstproducties

In de vierde klas van de lagere school schreef ik voor een werkstuk over vliegtuigen een schrift vol. Veertig jaar later - en tientallen teksten in uiteenlopende genres - schreef ik speeches voor de luchtvaartwereld.

Van werkstukken en scripties...

Nee, ik was niet dat jongetje dat de schoolkrant volschreef. Maar ik las veel, en dan is Nederlands studeren een mooi alibi. Tijdens mijn studie ontdekte ik dat ik met veel plezier schreef. En trouwens ook dat ik taalbeheersing - en vooral argumentatietheorie, taalfilosofie en logica - interessanter vond dan literatuurwetenschap. Ik zal altijd een bèta met een alfa-inslag blijven.

... tot speeches...

In de tien jaar die ik voor uitgeverijen werkte schreef ik mondjesmaat: af en toe een artikel en vooral veel aanbiedings- en flapteksten. Schrijven nam pas echt een vlucht toen ik na een jaar freelancen speeches begon te schrijven voor - toen nog - het ministerie van Verkeer en Waterstaat. Sindsdien is er geen jaar voorbijgegaan of ik schreef er wel een paar. Ik maakte ze voor uiteenlopende staatssecretarissen en ministers. (Voor wie wil kan ik een lijstje overleggen.) Tot mijn voorlopig laatste speeches behoort er een voor Sander Dekker, staatssecretaris van Onderwijs.

... tot van alles en nog wat

Behalve speeches schrijf ik uiteenlopende soorten teksten, van artikelen en essays tot nieuwsbrieven en interviews.

[bron: https--www.nicogroen-teksten.nl/tekstproducties]

Vertalingen

Koe vangt haas

Als beginnende freelancer schreef ik leesrapporten over bergsportliteratuur. De dienstdoende redacteur zag in mijn liefde voor het genre een reden om me een bergsportboek ter vertaling aan te bieden.

Pak van Sjaalman

Inmiddels ben ik veertig boekvertalingen (uit het Engels) verder, de meeste op het gebied van non-fictie. Onderwerpen: filosofie, psychologie, (cultuur)geschiedenis, politiek, biologie, popmuziek en nog veel meer. O ja, en bergsport. Ik heb werk vertaald van onder meer Francis Fukuyama, Robert Kaplan, Robert Macfarlane en Frans de Waal. Daarnaast ben ik (co)vertaler van enkele romans.

Het belang van samenwerking

De meeste boeken heb ik in m'n eentje vertaald, sommige met anderen. Mijn co-vertalers ken ik van de workshops van de literaire vertaaldagen, de internetnieuwsgroep voor boekvertalers en de Intensieve Cursus Literair Vertalen van het ELV. Ik ben een uitgesproken voorstander van meermansvertalingen en vertaalde onder meer romans van Sarah Waters met verschillende collega's.

Voor sommige vertaalprojecten kreeg ik een werkbeurs van het Nederlands Letterenfonds, wat iets zegt over de moeilijkheidsgraad van de oorspronkelijke tekst en de kwaliteit van mijn werk. Voor mijn vertaling van The Wild Places van Robert Macfarlane kreeg ik een eervolle vermelding van de jury van de Filter Vertaalprijs.

[bron: https--www.nicogroen-teksten.nl/vertalingen]

Redactie

Inderdaad, redigeren is van heleboel een beetje en daarmee een vak apart. Het is werken op verschillende niveaus en de ene keer creatief, de andere keer strikt regeltjes volgen, maar altijd dienstbaar. Ik kwam ermee in aanraking tijdens mijn studie en raakte volleerd toen ik in het boekenvak werkte. Ik heb complete boeken geredigeerd (ook vertalingen uit het Engels) en er zijn talloze (beleids)nota's, rapporten en andere overheidsteksten door mijn hoofd en handen gegaan. Inderdaad, ik redigeer zowel voor het bedrijfsleven als voor de overheid.

[bron: https--www.nicogroen-teksten.nl/redactie]

Nico Groen (1965) is schrijftrainer, redacteur, vertaler en tekstschrijver. Hij studeerde Nederlands aan de Universiteit van Amsterdam, met argumentatietheorie als specialisatie.

Nico's eerste baan was die van redacteur bij Uitgeverij Het Spectrum, waar hij leiding gaf aan de herziening en digitalisering van de Prisma-woordenboeken, taalboeken uitgaf en hoofdredacteur was van een woordenboek. Daarna was hij enkele jaren fondsredacteur fictie bij dezelfde uitgeverij. In 1996 maakte hij als redacteur de overstap naar uitgeverij Anthos, nu Ambo|Anthos.

Sinds 2000 werkt Nico als zelfstandig redacteur en tekstschrijver. Hij trad ad interim op als redacteur voor verschillende uitgeverijen, waaronder De Bezige Bij. Als tekstschrijver beoefende hij elk denkbaar zakelijk genre, van folders en interviews tot webteksten en jaarverslagen, zowel voor bedrijfsleven als overheid. Ook werkte hij een tijdlang als speechschrijver op een ministerie.

Al sinds het begin van zijn freelancerschap werkt Nico als literair vertaler Engels. Hij vertaalde tientallen boeken, onder andere van Dave Goulson, Nick Hornby, Helen Macdonald, Robert Macfarlane, Jay McInerney, Zadie Smith, Frans de Waal en Sarah Waters. Hij vertaalt ook voor diverse tijdschriften en voor De Correspondent.

Als docent verzorgt Nico trainingen zakelijk schrijven en zakelijke redactie, eveneens in opdracht van bedrijven en overheden, waaronder verschillende ministeries en inspecties (IGJ, ILT). Hij gaf of geeft les aan de UvA, de ITV Hogeschool voor tolken en vertalers en Creating Insights University.

[bron: https--www.schrijversacademie.nl/contact/nico-groen]

--- Over (foto 3): Robbert Veen ---

Robbert Veen (Amsterdam, 1956) is een Nederlands theoloog in de traditie van de doopsgezinden/mennonieten. Daarnaast is hij werkzaam geweest als docent in zowel de filosofie als de Semitische talen. Sinds mei 2011 is hij werkzaam als predikant in de protestantse gemeente Ter Apel. Tussen april 2016 en september 2018 was hij werkzaam in de hervormde gemeente IJmuiden-West.

Veen studeerde theologie en filosofie en promoveerde in 2001 aan de Universiteit van Amsterdam op het proefschrift Obedience to the Law of Christ: An Inquiry Into the Function of the Mosaic Law in Christian Ethics, from a Mennonite Perspective. Zijn theologie is sterk beïnvloed door Karl Barth, John Howard Yoder en Menno Simons. Ook is hij aanhanger van de zogenaamde Amsterdamse School (Frans Breukelman, Karel Deurloo). In zijn boek Zwaard en Kruis (2008) stelt hij dat de christelijke gemeente door een maatschappelijke alternatief te bieden in navolging van Jezus Christus een kritiek op de staat hoort te zijn.

Veen is vanaf 1996 predikant geweest bij de doopsgezinden en hij is tevens vanaf 2000 werkzaam geweest bij het Doopsgezind Seminarium als universitair docent "Christelijke Geloofs- en Zedenleer vanuit Dopers Perspectief." Tegen het einde van het collegejaar 2007-2008 heeft hij zijn dienstverband beëindigd vanwege de keuze van het Seminarium voor een vrijzinnige koers. In mei 2011 deed Robbert Veen intrede als predikant van de protestantse gemeente in Ter Apel. In april 2016 vertrok hij naar IJmuiden, waar hij werkzaam was tot september 2018.

Sinds augustus 2020 is hij verbonden als predikant aan de protestantse gemeente De Hoeksteen in Knokke-Heist.

[bron: wikipedia]

Over R.A. Veen

Mijn naam is Robbert Adrianus Veen (1956). Ik ben sinds 22 mei 2011 predikant van de Protestantse Gemeente te Ter Apel (Groningen). Op zondag 10 april werd ik predikant van de Hervormde Gemeente IJmuiden West. Sinds 25 april 2019 woon ik in Dronten, en werk als theoloog zonder gemeente in het kader van "Koinonia Bijbelstudie Live!". Ik geef les in Bijbels Hebreeuws en schrijf blogs en maak video's over Bijbelse theologie. Elke vrijdag publiceren mijn vrouw en ik een Christelijke podcast onder titel KOINONIA LIVE! - via Spreaker.com en ook te beluisteren via YouTube.

Ik studeerde theologie, filosofie en Hebreeuws aan de Universiteit van Amsterdam. Zowel in de theologie als in de filosofie heb ik een doctoraalexamen afgelegd in 1984.

Op mijn twaalfde kwam ik tot bekering en nam Jezus Christus aan als mijn Verlosser en Heere. Vanaf mijn jeugd was ik bij de Vergadering van Gelovigen, maar werd vervolgens predikant bij de Doopsgezinde Broederschap (Enkhuizen, Zeerijp. Zijldijk, Bussum).

De reden daarvan was de enorme betekenis van de Mennonitische beweging in de gehele wereld voor het Vredesgetuigenis van de Kerk en de diepgang van de theologie van Menno Simons - de Friese kerkhervormer die aan de basis staat van de Meniste beweging.

In 2001 werd ik part-time docent voor het Seminarie van de Doopsgezinde Broederschap. Mijn vak was de "Christelijke Geloofs- en Zedenleer in Dopers Perspectief." Daarnaast was ik predikant in Bussum.

Vanwege een diepgaand conflict over de koers van dat Seminarie - men koos resoluut voor de vrijzinnigheid - heb ik die kerk en dat docentschap achter me moeten laten. De kerk al in 2005, het Seminarie in 2008. Ik had ontdekt dat ik tussen 'midden-orthodox' en 'confessioneel' in sta en voor beide grote waardering had. Dat maakte het lidmaatschap van de Doopsgezinde Broederschap met zijn keuze voor modernisme en vrijzinnigheid - uniek binnen de internationale wereld van Mennonieten! - voor mij onmogelijk.

Daarmee eindigde mijn ontwikkelingsgang niet. Ik bleek in mijn periode in Ter Apel veel dichter te staan bij de evangelische beweging en de Baptisten, en koos uiteindelijk voor de Confessionele Vereniging binnen de PKN. Ik zou mezelf wellicht nu moeten betitelen als "evangelisch-confessioneel".

Sinds september 2005 ben ik belijdend lid van de PKN. En sinds april 2011 ook beroepbaar als predikant in die kerk. Ik werkte als predikant in de Protestantse gemeente van Ter Apel sinds mei 2011. En, zoals gezegd, heb ik op 10 april 2016 intrede gedaan in IJmuiden. Omdat mijn confessioneel-evangelische prediking van het evangelie in deze gemeente op grote weerstand van een grote groep vrijzinnige leden stuitte, zijn de gemeente en ik in 2018 uit elkaar gegaan en daarom woon ik nu in Dronten als zelfstandig theoloog - onderweg naar mijn emeritaat.

Afgestudeerd als filosoof (1984) en als theoloog (1994) beoefen ik beide vakken met hartstocht. Mijn filosofische interesse gaat vooral uit naar de filosofie van Hegel en de klassieke metafysica. Daarnaast ben ik bezig met vragen rondom de geloofwaardigheid van het Christelijke evangelie. Mijn theologische interesse gaat in de laatste jaren vooral uit naar de Bijbelse theologie. Op dit moment werk ik aan een reeks boeken over het evangelie naar Johannes. (Update: inmiddels in drie delen gepubliceerd onder de titel "De Zoon van God")

In 2001 promoveerde ik in de Geesteswetenschappen op een proefschrift over de wortels van de Christelijke ethiek in het jodendom: Obedience to the Law of Christ.

Dit zijn de twee doelen in mijn leven:

1. de verkondiging van het vreugdevolle evangelie van Jezus Christus
2. de uitleg en verdediging van dat evangelie tegenover het moderne denken.

Ik ben lid van de Confessionele Vereniging binnen de Protestantse Kerk Nederland en van de Gereformeerde Bond - om het orthodoxe deel van de PKN te ondersteunen. Maar ik preek binnen de PKN in alle stromingen, en daarbuiten ook bij Baptisten en in evangelische gemeenten. Ik zou mezelf nu thuis voelen bij de Reformatorisch Baptisten, of bij de Evangelisch beweging zoals die nu in de Verenigde Staten bestaat - en nadrukkelijk NIET bij het Evangelisch Werkgezelschap binnen de PKN.

Maar eigenlijk zijn al deze "kerkelijke" verbanden en functies onbelangrijk tegenover het eenvoudige gegeven dat ik deel ben gemaakt van het Lichaam van Christus, van de gemeente van Christus. Op die eenvoudige grondslag kom ik graag samen met de broeders en zusters van de Vergadering van Gelovigen te Heemstede.

Op 21 april 2012 zijn mijn partner Henneke en ik kerkelijk getrouwd in de gemeente Ter Apel.

[bron: https--veenpreken.wordpress.com/about]