||boek: Kunstreizen van de Alpen tot de Main|Barok, bekend en onbekend - restauratie en herwaardering|Davidsfonds keurreeks [158]

||door: Jules van Ackere

||taal: nl
||jaar: 1983
||druk: ?
||pag.: 229p
||opm.: hardcover|zo goed als nieuw|mét flap

||isbn: 90-6152-376-1
||code: 2:000352

--- Over het boek (foto 1): Kunstreizen van de Alpen tot de Main ---

De Barok, wellicht de laatste algemeen-Europese kunstuiting, is in de laatste jaren aan een herwaardering toe. Vooral in Zuid-Duitsland kenden de Barok en haar uitloper, de Rococo, een prachtvolle bloei in tal van kerken, kastelen, bibliotheken, ongewoon rijk aan frescocyclussen en beeldende kunstwerken. Vele van die gebouwen zijn bij ons weinig of niet bekend en verdienen des te meer belangstelling daar zij het voorwerp waren van voorbeeldige restauraties.

Het boek van J. van Ackere is de vrucht zowel van een diepgaande historische studie als van een veelvuldig persoonlijk contact met de besproken kunstwerken. De auteur vestigt ook de aandacht op het werk van Vlaamse kunstenaars in die streken, van wie sommigen nauwelijks met hun naam bij ons bekend zijn. Voor velen wordt dit boek, dat hen ook naar minder bezochte plaatsen meeneemt, een ontdekking.

[bron: flaptekst]

--- Over (foto 2): Jules van Ackere ---

Jules van Ackere (Heule, 8 februari 1914 - Ukkel, 3 of 12 februari 2008) was een Belgisch musicoloog, hoogleraar, en cultuurhistoricus. Hij doceerde Italiaans aan de Ufsia, en schreef talloze cultuurhistorische werken. Hij specialiseerde zich daarbij in het werk van Ravel en Debussy.

Biografie

Van Ackere studeerde aan de Rijksuniversiteit Gent geneeskunde, een studie die hij overigens niet voltooide, en Romaanse filologie, met een speciale voorliefde voor Italiaanse taal en cultuur. Daarnaast volgde hij zijn passie voor muziek, door te studeren aan het Gentse conservatorium.

Die twee keuzes hebben zijn werk getekend: de muziek en de Romaanse talen, maar vooral zijn zeer ruime culturele belangstelling kenmerkte hem.

Van Ackere publiceerde bekende Italiaanse en andere reisgidsen, boeken over klassieke muziek, onder meer het veel gelezen "Eeuwige muziek", en over allerlei artistieke onderwerpen.

Hij schreef ook over de Italiaanse renaissance en de barok.

In 1969 publiceerde Van Ackere het standaardwerk "L'Europe de la Renaissance, du Baroque et du Rococo". Het werk werd vertaald in het Engels en het Nederlands.

Hij schreef honderden artikels, ook luisterspelen, gedichten en verhalen, onder andere in "De Standaard der Letteren", "Ons Erfdeel", en in het tijdschrift "Vlaanderen", waarvan hij vele jaren redacteur was.

Van Ackeres werk werd meerdere malen bekroond, onder andere in 1948 met de Joris Eeckhoutprijs voor "Dichterschap en levensvlam bij Keats en Baudelaire".

Hij was lid van de Koninklijke Vlaamse Academie van België voor Wetenschappen en Kunsten.

Van Ackere was volgens sommigen een van de laatste echte humanisten.

Bibliografie

• "De kwartettencyclus van Beethoven. Geschiedenis van het kwartet." (1935)
• "Inwijding in de meesterwerken van het klavier" (1943)
• "Eeuwige muziek : een inleiding in de meesterwerken der orkestliteratuur van Bach tot Mahler." (1945)(Gegevens uit de letterkunde, het volkskarakter, biografie van de toondichters en muziekvoorbeelden)
• "Schubert" (1946)
• "De intieme vormen van de muziek. Kamermuziek en lied." (1947)
• "Dichterschap en levensvlam bij Keats en Baudelaire" (1947), bekroond met de Joris Eeckhout-prijs voor het essay.
• "Claude Debussy." (1949)
• "Wandelingen door de Italiaanse Renaissance". (1959) Bekroond met Prof. J. Persyn-prijs.
• "Zingend steen : wandelingen in en om Italië's historische gebouwen" (1959) Bekroond met Prof. A. Boon-prijs.
• "Pelléas et Mélisande ou la rencontre miraculeuse d'une poèsie et d'une musique" (over een werk van Debussy op tekst van Maurice Maeterlinck) (1952)
• "Muziek van onze eeuw" (een inleiding tot de toonkunst van 1900 tot 1950) (1954)
• "Igor Stravinsky" (1954)
• "Maurice Ravel" (1957)
• "Savonarola, of Het water op de rots" (hoorspel) (1961)
• "Gids voor Florentië" (1961)
• "Op wandel met Petrarca" (1963)
• "Schubert en de romantiek" (1963)
• "Gabriele D'Annunzio" (1966)
• "Meesterwerken van het klavier". Vierde herwerkte uitgave (1966)
• "Regenboog : zeven cultuurhistorische wandelingen door het land van Dante" (1967) (over Petrarca en zijn tijd, en de tragische figuur van Torquato Tasso)
• "L'âge d'or de la musique française" (1967)
• "Keurbladzijden uit de Italiaanse letteren" (1967)
• "Luigi Pirandello, of Literatuur als psychogram" (1968)
• "L'Europe de la Renaissance, du Baroque et du Rococo" (1969)
• "Belgique Baroque et Classique" (1972)
• "Barok en classicisme in België : 1600-1789: bouwkunst, monumentale beeldhouwkunst" (1973)
• "De moderne Weense school". (1978) Speciaal nummer (164) van het tijdschrift "Vlaanderen"
• "Muziek, menselijk document." (1979) Speciaal nummer (168) van het tijdschrift "Vlaanderen"
• "Bidden met de beitel. Vlaamse kerkelijke beeldhouwkunst." (1981) Speciaal nummer (180) van het tijdschrift "Vlaanderen"
• "Bartók, de universele Hongaar"
• "Histoire de l'architecture en Belgique"
• "De kamermuziek en het lied: van Corelli tot Debussy"
• "Kunstreizen van de Alpen tot de Main: barok bekend en onbekend, restauratie en herwaardering" (1983)(Een keuze van een aantal achttiende-eeuwse kunstwerken boven de Alpen, met een paar uitlopers in Oostenrijk. Onder die Duitse en Italiaanse werken komen er veel van Vlamingen voor.) Prijs voor essay, provincie West-Vlaanderen 1984.
• "Van Bach tot De Jong" (1985)
• "Quaderno Italiano." (1986) Speciaal nummer (210) van het tijdschrift "Vlaanderen"
• "Ravel en zijn tijd" (1987)
• "De fontein." (1988) Speciaal nummer (219) van het tijdschrift "Vlaanderen"
• "Schubert : stemmingsbeelden uit zijn leven en zijn werk"
• "Levensstijl en schoonheidsdrift in de Italiaanse renaissance"
• "De liederen van Hugo Wolf" (1991)
• "De vocale muziek van Brahms" (1992)
• "En het woord is zang geworden. Speciaal nummer van 'Vlaanderen', jg. 45, nr. 260, maart-april 1996"
• "Bij het Nietzsche-jaar 2000: rond het Middernachtslied"
• "Bij het Verdi-jaar 2000 (een eeuw geleden gestorven) Verdi's laatste meesterwerk: Falstaff"
• Onuitgegeven laatste manuscript: "Treffende verzen - een persoonlijke keuze met commentaar" (2008)

[bron: wikipedia]

Nationalité: Belgique
Né(e) à: Heule, le 08/02/1914
Mort(e) à: Uccle, le 12/02/2008
Biographie:

Jules Van Ackere était un musicologue Belge musicologue , professeur et historien, spécialiste de Ravel et Debussy.

[source: https--www.babelio.com/auteur/Jules-Van-Ackere/481159]

Letterkundige en musicoloog - Jules van Ackere 80

Geneeskunde en romaanse filologie, conservatoriumstudies en kunstgeschiedenis: wie dit curriculum doorliep, moet de trekken vertonen van de homo universale. Jules van Ackere (oHeule, 2 augustus 1914), prof. em. aan de UFSIA, behoort tot dat zeldzaam geworden ras van humanisten. Met een enorme eruditie en persoonlijke inleving schrijft hij even gemakkelijk over Bartok of de barok, over Rafaël of Ravel. Zijn opus telt ruim vijftig titels waarmee hij als musicoloog en cultuurhistoricus zijn lezers leert luisteren en leert kijken naar schoonheid. Britten bracht hij naar Vlaanderen en Benoit werd in Indonesië bekend door de vertaling van zijn Eeuwige muziek. Dit werk (7de druk) vormt met Meesterwerken van het Klavier (5de druk) en De Kamermuziek en het Lied (4de druk) de trilogie van Van Ackere die de muziek bij een breder publiek bracht. Met zijn vernieuwend boek over Ravel en zijn recente werken over minder bekende aspecten van Wolf en Brahms schreef hij indringende studies voor specialisten. De gedrevenheid en de drang om schoonheid over te brengen kenmerken ook de minnaar van Italië. Haar stenen laat hij zingen en velen doet hij nog steeds wandelen door de Italiaanse Renaissance. Als een aristocraat van de geest, vol 'levensstijl en schoonheidsdrift', houdt hij nog even de mythe van Italië levend door de grand tour van weleer steeds af te wisselen met vergeten en onbetreden paden. De creaties van literatoren en beeldende kunstenaars vertaalt, analyseert of evoceert hij op zoek naar dat stuk waarheid en schoonheid dat beneden de Alpen ligt. Die zoektocht naar de mens en de multidisciplinaire aanpak van Jules van Ackere opent vaak verrassende perspectieven zoals blijkt uit de Vlaanderen-nummers met Europese dimensie die hij wist samen te schrijven over 'De Trap' (199) of 'De Fontein' (219). De onvermoeibare Jules van Ackere heeft op tachtigjarige leeftijd zijn monumentum vermoedelijk nog niet voltooid maar het heeft nu al iets van het aere perennius. (J. de Bolognelaan 38, 1020 Brussel).

Patrick Lateur [bron: https--www.dbnl.org/tekst/_vla016199401_01/_vla016199401_01_0168.php]

Jules van Ackere - Lid Kon. Academie van belgië

Op het einde van vorig jaar benoemde de Koninklijke Academie van België professor em. Jules van Ackere (Heule 8.2.1914) tot lid van haar Klasse der Schone Kunsten. Daardoor bekwam een vruchtbare loopbaan in dienst van wetenschap en cultuurverspreiding een passende bekroning vanwege de hoogste wetenschappelijke instantie van ons land. Nadat Jules van Ackere eerst voor Geneeskunde had geopteerd, zegde hij deze studierichting vaarwel en behaalde aan de R.U. Gent de licentie in de Romaanse filologie. Intussen voltooide hij zijn muzikale opleiding aan het Koninklijk Conservatorium van Gent. In 1959 werd hij docent Italiaans aan de Handelshogeschool van de Jezuïeten te Antwerpen. Toen deze in 1965 werd omgevormd tot de Universitaire Faculteiten Sint-Ignatius bekleedde Jules van Ackere als universitair docent en vervolgens als hoogleraar er de leerstoel Italiaans in de Faculteiten der Toegepaste Economische Wetenschappen en (een tijdlang tot wanneer dit vak aan een van zijn leerlingen werd toegewezen) ook in die der Letteren en Wijsbegeerte. In 1983 verwierf hij er het emeritaat.
Maar dit uiterlijk kader, haast uitsluitend gewijd aan de opleiding van toekomstige economisten, laat geenszins vermoeden hoe veelzijdig en grondig de activiteiten zijn van de nieuwe academicus. Op de drie grote domeinen van de artistieke schepping: literatuur, beeldende kunst en muziek blijft hij met grote eruditie en verfijnd esthetisch aanvoelen zijn talent ten dienste stellen van de gemeenschap. Zijn eerste belangrijke publicatie betreffende de literatuur, Dichterschap en Levensvlam bij Keats en Baudelaire werd door de Koninklijke Vlaamse Academie bekroond.

Op dit terrein ligt nog zijn Keurbladzijden uit de Italiaanse Letteren (Lier, 1967). Maar reeds voordien had het Nederlandse taalgebied uit zijn Muziek van onze eeuw (Antwerpen-Utrecht, 1954) kunnen opmaken welk fijnbesnaard musicoloog Jules van Ackere is. En wordt zijn zeer goede Delius-reeks niet voor de derde maal door de B.R.T. opnieuw uitgezonden?

Over Levensstijl en schoonheidsdrift in de Italiaanse Renaissance (Leuven, 1972) schreef Prof. Dr. Lode Wils in Kultuurleven (okt. 1973): Jules van Ackere bestrijkt met een verrassende veelzijdigheid de literatuur in het Latijn en in het Italiaans, al de beeldende kunsten, de muziek, de morele en religieuze opvattingen, ja heel de levensstijl van die beschaving die door schoonheidsdrift werd verteerd. Konden we maar met hem naar het Zuiden reizen...

Maar misschien ligt de grootste sterkte van Jules van Ackere's begaafdheid in het peripatetisch genre: al wandelend onderrichten zoals de grote Grieken dat beoefenden. Aldus zagen o.a. het licht: Zingend steen (Leuven, 1959, A. Boon-prijs van het Davidsfonds), Wandelingen door de Italiaanse Renaissance (Hasselt, 1963, J. Persyn-prijs van het K.V.H.V.), Regenboog (Brussel-Den Haag, 1967), Kunstreizen van de Alpen tot de Main (Leuven, 1983). Met speels gemak trekt de wandelaar vergelijkingen tussen alle takken van de artistieke schepping: analyseert beeldhouw- en schilderkunst, spreekt deskundig over architectuur, zet zich aan het orgel om passende muziek uit te voeren, en citeert intussen uit de wereldliteratuur. En dit alles in een aangename dialoogstijl die de lezer ongetwijfeld mede te danken heeft aan de attentievolle aanwezigheid van zijn lieve echtgenote die, als een ideale klankbodem, elke reactie, elke opmerking van de artistieke reiziger noteert.

Staat er niet nogmaals een kunstreis op het getouw? Of gaat de muziek het leeuwenaandeel krijgen? Moge de academicus ons nog vele uren kunstgenot verschaffen!

Prof. Dr. Jan Gijsel [bron: https--www.dbnl.org/tekst/_vla016198701_01/_vla016198701_01_0009.php]

Jules van Ackere - Prijs voor het essay vanwege de Provincie West-Vlaanderen

Toen Prof. Jules van Ackere zeventig werd (°1914), verscheen geen huldeartikel, op zijn uitdrukkelijke wens. Bij een bekroning worden wensen opzij geschoven: nu mocht de erkenning van verdiensten beslist niet ontbreken. Want het CVKV en het tijdschrift 'Vlaanderen' hebben alle reden om de bekroonde dankbaar te zijn: als voorzitter CVKV provincie Brabant, waar dit jaar de algemene vergadering plaatsvond, en als auteur of samensteller van en medewerker aan zovele nummers van 'Vlaanderen'. En als 'werkend en werkzaam lid'.

Zijn rijke bibliografie - werk van bijna een halve eeuw - getuigt van een rijkbegaafd, ontvankelijk gemoed, van een veelzijdige cultuur en van een bezield kunstenaarshart, mét de gave zijn gevoeligheden, zijn artistieke ervaring en zijn levenswijsheid mee te delen. Muziek, poëzie, plastische kunsten, genietend en beschouwend reizen zijn de levensbron, schrijven zijn levenswerkzaamheid. De enkele fragmenten 'Uit een dagboek', verschenen in dit tijdschrift (1983, blz. 241-243; 325-326) tekenen Jules van Ackere als een levenskunstenaar, een dankbare zoeker naar schoonheid, een fijnzinnige speurder, ontdekker en genieter, wie het bovendien gegeven is een wereld van wonderen op te toveren. Bij de lectuur van zijn werk wordt men getroffen door zijn eruditie, een belezenheid in de literatuur van en over 'het onderwerp', verbonden met een zin voor actualiteit, een vertrouwdheid met 'hoe is het nu?'. De kunst van Jules van Ackere is: vanuit ruime achtergronden de kunstrijkdom verrassend 'toegankelijk' te maken. Wetenschap, artiesten-ontvankelijkheid en sierlijke zeggingskracht gaan samen en maken zijn werken en bijdragen tot een verrijkende weelde voor wie met hem bereid is te luisteren, te zien en te reizen door het culturele erfgoed van Europa, zijn vaderland. De levenskunstenaar Jules van Ackere is 'Europeeër', en Zuiderling en door en door: een Vlaming, die we hartelijk dankbaar zijn. Dankbaar zijn we ook de nobele, hoffelijke Vriend en in dit dankwoord betrekken we graag Mevrouw van Ackere, niet alleen zijn levensgezellin, maar ook reis- en schrijf-gezellin.

A. Keersmaekers [bron: https--www.dbnl.org/tekst/_vla016198501_01/_vla016198501_01_0047.php]