Hét referentiewerk over de wielrennerij van de jaren zestig en zeventig, door Johny Vansevenant. Zesentwintig Belgische en vier Nederlandse toprenners beschrijven hun concurrentiestrijd met Eddy Merckx. Daarnaast becommentarieert de Kannibaal zelf de prestaties van deze dertig toppers.

Merckx kreeg als neoprof meteen af te rekenen met de gevestigde orde onder leiding van Rik Van Looy, de keizer van Herentals. Tussen Van Looy en Merckx is het nooit meer helemaal goed gekomen. Beide superkampioenen geven in dit boek elk hun mening over hun tweestrijd. Ook Merckx’ tijdgenoten barstten van het talent. Onder meer Walter Godefroot en Herman Vanspringel legden Merckx geregeld het vuur aan de schenen, net als de generatie van Roger De Vlaeminck. In Mannen tegen Merckx beschrijft voormalig anti-Merckxist De Vlaeminck hoe hij uiteindelijk een vriend van Eddy is geworden. De generatie van Freddy Maertens is de laatste die de Kannibaal heeft bekampt. Maertens legt haarfijn uit hoe hij met hem is gebotst op het WK in Montjuich en hoe hun verzoening tot stand is gekomen.

In de jaren zestig en zeventig tilde Eddy Merckx het Belgische wielrennen ongetwijfeld naar een hoger niveau. In zijn zog domineerden de Belgen ruim tien jaar lang het internationale wielrennen. Ook Nederlandse toprenners zoals Joop Zoetemelk, Jan Janssen en Hennie Kuiper lieten zich niet onbetuigd. Hun getuigenissen geven de wielerliefhebber een nooit geziene kijk achter de schermen van het peloton in de jaren zestig en zeventig.

Dit unieke tijdsdocument, van de hand van Johny Vansevenant, is rijkelijk geïllustreerd met prachtfoto’s van internationale agentschappen en uit talrijke collecties van zowel de renners zelf als van wielerverzamelaars.