Caractéristiques
État
Comme neuf
Origine
Europe autre
Année (orig.)
2003
Auteur
zie beschrijving
Description
||boek: Lady Chatterley's Lover||De Morgen-De Verboden Boeken [07-20]
||door: De Morgen, D.H. Lawrence
||taal: nl
||jaar: 2003
||druk: ?
||pag.: 351p
||opm.: hardcover|zo goed als nieuw|zonder flap
||isbn: N/A
||code: 2:000317
--- Over het boek (foto 1): Lady Chatterley's Lover ---
De Verboden Boeken door De Morgen - Bibliotheek; volledige reeks van 20 boeken.
1 Salman Rushdie - De duivelsverzen 510p
2 Jan Cremer - Ik Jan Cremer 352p
3 Vladimir Nabokov - Lolita 313p
4 Flaubert - Madame Bovary 349p
5 Bret Easton Ellis - American Psycho 413p
6 Kurt Vonnegut - Slachthuis vijf 157p
7 D. H. Lawrence - Lady Chatterley's lover 351p
8 Emile Zola - Nana 383p
9 Aldous Huxley - Brave new world 223p
10 Alberto Moravia - De onverschilligen 255p
11 Victor Hugo - De klokkenluider van de Notre Dame 511p
12 Milan Kundera - De ondraaglijke lichtheid van het bestaan 255p
13 Louis Paul Boon - Mieke Maaike's obscene jeugd 112p
14 Dostojevskij - Schuld en boete 570p
15 Edith Templeton - Gordon 192p
16 Choderlos de Lados - Les liasons dangereuses 382p
17 Bertolt Brecht - Drie stuivers roman 346p
18 Alexander Dumas - De zwarte tulp 191p
19 John Steinbeck - Van muizen en mensen 121p
20 Pablo Neruda - Canto Generale 670p
[bron: boeken]
Lawrence's frank portrayal of an extramarital affair and the explicit sexual explorations of its central characters caused this controversial book, now considered a masterpiece, to be banned as pornography until 1960.
[source: https--www.goodreads.com]
Notes and Introduction by David Ellis, University of Kent at Canterbury. With its four-letter words and its explicit descriptions of sexual intercourse, Lady Chatterley's Lover is the novel with which D.H. Lawrence is most often associated. First published privately in Florence in 1928, it only became a world-wide best-seller after Penguin Books had successfully resisted an attempt by the British Director of Public Prosecutions to prevent them offering an unexpurgated edition. The famous 'Lady Chatterley trial' heralded the sexual revolution of the coming decades and signalled the defeat of Establishment prudery. Yet Lawrence himself was hardly a liberationist and the conservativism of many aspects of his novel would later lay it open to attacks from the political avant-garde and from feminists. The story of how the wife of Sir Clifford Chatterley responds when her husband returns from the war paralysed from the waist down, and of the tender love which then develops between her and her husband's gamekeeper, is a complex one open to a variety of conflicting interpretations. This edition of the novel offers an occasion for a new generation of readers to discover what all the fuss was about; to appraise Lawrence's bitter indictment of modern industrial society, and to ask themselves what lessons there might be for the 21st century in his intense exploration of the complicated relations between love and sex.
[source: https--www.bol.com]
Lady Chatterley's Lover is een roman van de Engelse schrijver D.H. Lawrence, geschreven in 1928 en aanvankelijk uitgebracht te Florence. Het werk veroorzaakte onmiddellijk een schandaal door de expliciet beschreven seks tussen een aristocratische vrouw en een arbeider en zou pas in 1960 voor het eerst in het Verenigd Koninkrijk worden uitgegeven.
Het boek werd meerdere malen verfilmd, onder meer in 1981 met Sylvia Kristel in de hoofdrol.
Lawrence dacht er op een bepaald moment aan om zijn boek Tenderness te noemen en maakte enkele aanpassingen in het originele manuscript om het toegankelijker te maken. Het boek werd in drie verschillende versies uitgebracht.
Het verhaal gaat over de jonge rijke Constance Chatterley. Haar man, Sir Clifford Chatterley, is tijdens de Eerste Wereldoorlog gehandicapt geraakt en sindsdien niet meer in staat haar seksueel te bevredigen. Ze begint een verhouding met de jonge jachtopziener Oliver Mellors en wordt zwanger van hem. Haar man is toch bereid het kind te erkennen en als erfgenaam aan te wijzen. Hierna scheiden de twee van elkaar en gaan Constance en Oliver samen een eenvoudig leven leiden.
Bespreking
Het boek veroorzaakte een schandaal. Zowel de ongewone relatie als de expliciet beschreven seksscènes vormen hier de aanleiding toe.
Het verhaal gaat dat het verhaal zijn oorsprong vindt in Lawrence' eigen ongelukkige huwelijksleven. Volgens critici zou de flirt van Lady Ottoline Morrell met haar werkman het verhaal hebben beïnvloed.
Liefde en persoonlijke relaties vormen de rode draad in het boek. Individuele regeneratie kan enkel gevonden worden in een relatie tussen man en vrouw en in sommige gevallen tussen twee mannen... Lawrence bekijkt een brede waaier aan verschillende relatietypes. Er is de brute relatie tussen Mellors en zijn echtgenote Bertha, die hem straft door hem genot te ontzeggen. Tommy Dukes heeft geen relatie, omdat hij geen vrouw vindt die hij intellectueel respecteert en die hij verlangt. Dan is er ook nog de perverse, moederlijke relatie tussen Clifford en Mrs. Bolton, wanneer Connie hem verlaat.
Lichaam en geest
Richard Hoggart argumenteert dat het hoofdonderwerp van Lady Chatterley's Lover niet de seksscènes waren die aan het debat ten grondslag lagen, maar het zoeken naar integriteit en gevoel van compleet zijn. De sleutel tot deze integriteit is samenhang tussen lichaam en geest, omdat "het lichaam zonder geest bruut is; geest zonder lichaam... loopt weg van ons dubbele zelf." Het boek focust op de incoherentie van een leven dat "enkel bestaat uit de geest". Lawrence zag dit als de norm bij de jonge leden van de aristocratische klasse, zoals te zien is in zijn beschrijving van Constance en haar zus Hilda's liefdesaffaires in hun jeugd:
"So they had given the gift of themselves, each to the youth with whom she had the most subtle and intimate arguments. The arguments, the discussions were the great thing: the love-making and connexion were only sort of primitive reversion and a bit of an anti-climax. (Ze hadden het geschenk van henzelf gegeven, elk aan de jongeling met wie ze de meest subtiele and intieme gesprekken hadden. De gesprekken, de discussies waren het grote gegeven: de liefde en de verbinding waren enkel een soort van primitieve terugkering en iets van een anti-climax.)"
Het contrast tussen lichaam en geest is te zien in de ontevredenheid die ze allen met hun vorige relaties hadden: Constance' gebrek aan intimiteit met haar echtgenoot die "enkel bestaat uit geest" en Mellors' keuze om apart te leven van zijn echtgenote omwille van haar "brute" seksuele natuur. Deze ontevredenheden leiden allen in een relatie die langzaam wordt opgebouwd en gebaseerd is op compassie, fysieke passie en wederzijds respect. Als de relatie tussen Lady Chatterley en Mellors zich ontwikkelt, leren zij meer over de interrelatie tussen lichaam en geest; zij leert dat seks meer is dan een zondige en ontnuchterende daad en hij leert over de spirituele moeilijkheden.
Mark Blechner, een neuro-psychoanalyticus, identificeert het "Lady Chatterley-fenomeen": dezelfde seksuele daad kan mensen verschillend beïnvloeden op verschillende momenten, afhankelijk van hun gevoelen. Hij baseert zich hiervoor op de scène waarin Lady Chatterley zich afgesloten voelt van Mellors en zich slecht voelt over de seksuele daad: "And this time the sharp ecstasy of her own passion did not overcome her; she lay with hands inert on his striving body and do what she might, her spirit seemed to look on from the top of her head and the butting of his haunches seemed ridiculous to her and the sort of anxiety of his penis to come to its little evacuating crisis seemed farcical. Yes, this was love, this ridiculous bouncing of the buttocks and the wilting of the poor insignificant, moist little penis." (En deze keer kwam de scherpe extase van haar eigen passie niet over haar; ze lag met haar handen slap op zijn lichaam en deed wat ze kon, haar geest leek toe te kijken van buiten haar en de stoten van zijn heupen leken haar belachelijk en de gespannenheid van zijn penis om naar diens kleine evacueringscrisis te komen leek een klucht. Ja, dit was liefde, dit belachelijke stoten van het achterwerk en het harder worden van de arme insignificante, zachte kleine penis.) Kort daarop bedrijven ze opnieuw de liefde en deze keer ervaart ze een enorme fysieke en emotionele samenhorigheid: "And it seemed she was like the sea, nothing but dark waves rising and heaving, heaving with a great swell, so that slowly her whole darkness was in motion and she was ocean rolling its dark, dumb mass." (Het leek alsof ze als de zee was, niets dan donkere golven die aanrollen, aanrollen met een grote aanloop, zo dat langzaam haar hele donkerheid in beweging gezet wordt en ze was het rollen van een oceaan haar donkere, domme massa) Neurologische studies van het "Lady Chatterley-fenomeen" kunnen de aanwezigheid van een plaats in de hersenen voor de subjectieve seksuele spanning bewijzen, of het fenomeen tegenspreken.
Controverse
Brits obsceniteitenproces
Toen het boek in 1960 in Groot-Brittannië werd gepubliceerd, verwerd het proces tegen de uitgever, Penguin Books, een publieke aangelegenheid en de test van de nieuwe Obscene Publications Act uit 1959. De wet uit 1959 maakte het mogelijk om de uitgevers aan vervolging te laten ontkomen als ze konden aantonen dat een werk van literaire waarde was. Een van de bezwaren was dat Lawrence meermaals de woorden 'fuck' en 'cunt' gebruikte.
Meerdere academische critici, onder wie E. M. Forster, Helen Gardner, Richard Hoggart, Raymond Williams en Norman St John-Stevas, werden als getuige opgeroepen. Op 2 november 1960 werd Penguin Books onschuldig verklaard. Als gevolg hiervan werd een grotere vrijheid in het publiceren van expliciet materiaal in het Verenigd Koninkrijk gegeven. De vervolging werd bekritiseerd als dat het niet meeging met de veranderende sociale normen, vooral toen aanklager Mervyn Griffith-Jones vroeg of het een boek was dat "je wou dat je vrouw of bediende kon lezen".
In 1961 kwam de tweede editie op de markt, deze bevatte een voorwoord van de uitgever waarin het voorval werd uitgelegd. De tweede editie van het boek werd opgedragen aan de twaalf juryleden, drie vrouwen en negen mannen, die Penguin Books onschuldig hadden verklaard.
In 2006 werd het proces door BBC Wales verfilmd als The Chatterley Affair.
Australië
In Australië werden zowel het oorspronkelijke boek als een boek dat het Britse proces beschreef, The Trial of Lady Chatterley, verbannen. Een kopie werd het land binnengesmokkeld en daarna uitgegeven in de jaren 1960. Dit leidde uiteindelijk tot de afzwakking van de censuur van boeken. Desondanks blijft het Office of Film and Literature Classification behouden. Wanneer het bureau het besproken materiaal te aanstootgevend of obsceen vindt, zal zij weigeren om het te classificeren. Boeken en films die niet worden geclassificeerd, kunnen niet legaal worden uitgebracht.
Verenigde Staten
In 1930 introduceerde senator Bronson Cutting een amendement voor de Smoot-Hawley Tariff Act. De bedoeling hiervan was om de censuur die door de Amerikaanse douane werd uitgevoerd op boeken die werden ingevoerd tegen te gaan. Senator Reed Smoot was een groot tegenstander hiervan. Hij dreigde publiekelijk obscene passages van ingevoerde boeken voor te lezen aan de senaat. Hoewel hij dit niet deed, nam hij Lady Chatterley's Lover op als voorbeeld van een obsceen boek dat het grote publiek nooit mocht bereiken. Smoot verklaarde dat hij enkel de eerste pagina's gelezen had van het boek. De schrijver was "een zieke geest met een ziel zo zwart dat hij zelfs de donkerte van de hel zou verduisteren".
Lady Chatterley's Lover was een van de drie boeken waarmee de ban werd aangevochten en omgezet in 1959. De andere boeken waren Tropic of Cancer en Fanny Hill.
De film (1981) was in New York onderwerp van een poging tot censuur, omdat het overspel zou goedpraten. Het Hooggerechtshof verklaarde dat de wet die de ban uitsprak in tegenspraak was met de vrije meningsuiting.
Het boek werd in de Verenigde Staten door Frances Steloff van Gotham Book Mart uitgegeven, ondanks de ban.
India
In 1964 werd boekenverkoper Ranjit Udeshi uit Bombay vervolgd onder sectie 292 van de Indiase Strafwet (verkoop van obscene boeken) omwille van het verkopen van een ongecensureerde versie van het boek.
De zaak werd voorgelegd aan drie rechters van het Hooggerechtshof van India. De wet werd van toepassing verklaard op het boek, nadat het aan enkele testen werd onderworpen.
Culturele invloed
In de Verenigde Staten was de vrijelijke publicatie van het boek een belangrijke gebeurtenis in de seksuele revolutie. Het boek was toen een belangrijk onderwerp van debat. In 1965 nam Tom Lehrer een satirisch nummer op, genaamd "Smut", waarin de zanger verklaart te genieten van zulk materiaal; "Who needs a hobby like tennis or philately?/I've got a hobby: rereading Lady Chatterley (Wie heeft een hobby nodig als tennis of filatelie?/Ik heb een hobby: Lady Chatterley herlezen).
Brits dichter Philip Larkins gedicht Annus Mirabilis begint met een verwijzing naar het proces:
Tegen de jaren 1970 was het voldoende veilig in het Verenigd Koninkrijk om een parodie door Morecambe en Wise uit te brengen. Michele Dotrice figureerde als Lady Chatterley.
Bewerkingen
Film en televisie
Lady Chatterley's Lover werd verschillende malen herwerkt voor het scherm:
Radio
BBC Radio 4 speelde in september 2006 een bewerking voor de radio.
Toneelbewerkingen
De Brits toneelschrijver John Harte schreef reeds in 1953 een succesvol toneelstuk in drie bedrijven. Pas in de jaren 1960 zou het worden uitgevoerd. Dit toneelstuk zou het enige blijven dat door de weduwe van de auteur, Frieda von Richthofen zou worden gelezen en goedgekeurd. Ondanks haar pogingen om het toneelstuk al in de jaren 1950 op de bühne te brengen, gaf Baron Philippe de Rothschild zijn rechten pas op later op.
[bron: wikipedia]
Summary
Lady Chatterley's Lover begins by introducing Connie Reid, the female protagonist of the novel. She was raised as a cultured bohemian of the upper-middle class, and was introduced to love affairs--intellectual and sexual liaisons--as a teenager. In 1917, at 23, she marries Clifford Chatterley, the scion of an aristocratic line. After a month's honeymoon, he is sent to war, and returns paralyzed from the waist down, impotent.
After the war, Clifford becomes a successful writer, and many intellectuals flock to the Chatterley mansion, Wragby. Connie feels isolated; the vaunted intellectuals prove empty and bloodless, and she resorts to a brief and dissatisfying affair with a visiting playwright, Michaelis. Connie longs for real human contact, and falls into despair, as all men seem scared of true feelings and true passion. There is a growing distance between Connie and Clifford, who has retreated into the meaningless pursuit of success in his writing and in his obsession with coal-mining, and towards whom Connie feels a deep physical aversion. A nurse, Mrs. Bolton, is hired to take care of the handicapped Clifford so that Connie can be more independent, and Clifford falls into a deep dependence on the nurse, his manhood fading into an infantile reliance.
Into the void of Connie's life comes Oliver Mellors, the gamekeeper on Clifford's estate, newly returned from serving in the army. Mellors is aloof and derisive, and yet Connie feels curiously drawn to him by his innate nobility and grace, his purposeful isolation, his undercurrents of natural sensuality. After several chance meetings in which Mellors keeps her at arm's length, reminding her of the class distance between them, they meet by chance at a hut in the forest, where they have sex. This happens on several occasions, but still Connie feels a distance between them, remaining profoundly separate from him despite their physical closeness.
One day, Connie and Mellors meet by coincidence in the woods, and they have sex on the forest floor. This time, they experience simultaneous orgasms. This is a revelatory and profoundly moving experience for Connie; she begins to adore Mellors, feeling that they have connected on some deep sensual level. She is proud to believe that she is pregnant with Mellors' child: he is a real, "living" man, as opposed to the emotionally-dead intellectuals and the dehumanized industrial workers. They grow progressively closer, connecting on a primordial physical level, as woman and man rather than as two minds or intellects.
Connie goes away to Venice for a vacation. While she is gone, Mellors' old wife returns, causing a scandal. Connie returns to find that Mellors has been fired as a result of the negative rumors spread about him by his resentful wife, against whom he has initiated divorce proceedings. Connie admits to Clifford that she is pregnant with Mellors' baby, but Clifford refuses to give her a divorce. The novel ends with Mellors working on a farm, waiting for his divorce, and Connie living with her sister, also waiting: the hope exists that, in the end, they will be together.
...
[source: https--www.sparknotes.com/lit/ladychatterley/summary]
'Connie was aware, however, of a growing restlessness...It thrilled inside her body, in her womb, somewhere, till she felt she must jump into water and swim to get away from it; a mad restlessness. It made her heart beat violently for no reason...'
Lady Constance Chatterley is trapped in a loveless marriage to a man who is impotent. Oppressed by her dreary life, she is drawn to Mellors the gamekeeper. Breaking out against the constraints of society she yields to her instinctive desire for him and discovers the transforming power of physical love which leads them both towards fulfilment.
Banned for many years for its frank depiction of sex, Lady Chatterley's Lover was first published by Penguin in 1960 and was at the centre of a sensational obscenity trial at the Old Bailey. D. H. Lawrence himself called it 'the most improper novel in the world'.
[source: https--www.penguin.com.au]
--- Over (foto 2): De Morgen ---
De Morgen is een Belgisch Nederlandstalig dagblad, uitgegeven door DPG Media. De titel bestaat sinds 1978 en was oorspronkelijk de opvolger van de socialistische bladen Volksgazet en Vooruit. Na de commerciële overname in 1989 profileerde De Morgen zich als een links-liberale kwaliteitskrant voor de ontzuilde generatie.
Geschiedenis
De krant ontstond in 1978 als voortzetting van de opgedoekte socialistische partijkranten Volksgazet en Vooruit. De eerste hoofdredacteur was voormalig studentenleider en journalist Paul Goossens. De Morgen kreeg al vroeg een redactiestatuut, wat in de toenmalige Belgische dagbladwereld eerder uitzonderlijk was. In 1987 publiceerde de krant artikelen rond fiscale fraude bij het Antwerpse ECC-tennistoernooi. Daarop viel de politie de redactie in Gent binnen, op zoek naar informatie die de herkomst van de bronnen kon bevestigen. Het incident deed de discussie oplaaien rond het beroepsgeheim van de Belgische journalistiek.
De nieuwe krant was onderdeel van de socialistische beweging. Een groeiende politieke verwijdering deed die geldstroom opdrogen. Directeur Luc Wallyn, aangesteld in 1981, nam het ook kwalijk dat Goossens bedrijven benaderde om financiële steun. Socialistische kopstukken beslisten om geen verdere kapitaalverhoging toe te staan en de boeken neer te leggen. De redactie, pas ingelicht daags vóór de faillissementsaangifte, bracht op 31 oktober 1986 toch een krant uit getiteld De Moord. Een reddingsoperatie gedragen door de lezers en door journalistenvereniging De Onafhankelijke Pers (DOP) bood enkele jaren soelaas. Met nieuwe financiële moeilijkheden in het verschiet werd de krant in 1989 overgenomen door de Uitgeverij J. Hoste, die onder andere de - van oorsprong liberale - kranten Het Laatste Nieuws en De Nieuwe Gazet uitgaf. Deze uitgeverij, omgedoopt tot De Persgroep, is sindsdien uitgegroeid tot een van de grotere media-spelers in België en in Nederland.
In 1994 werd Yves Desmet hoofdredacteur. Hij bouwde De Morgen verder uit als alternatief voor de oudere kwaliteitskranten De Standaard, met wortels in de Vlaamse Beweging en eerder conservatief-katholiek, en De Tijd, van oorsprong de Vlaamse beurskrant, waarin De Persgroep sinds 2005 voor 50% participeert. Desmet maakte komaf met de oude tegenstellingen zoals klerikaal-antiklerikaal of socialistisch-liberaal. Mede hierdoor is de Vlaamse pers zich onafhankelijker gaan gedragen ten opzichte van de politieke machtscentra en de gevestigde ideologieën. Uiteenlopende meningen kregen ruimte in de opiniepagina's: Bart De Wever, voorzitter van de Nieuw-Vlaamse Alliantie, Hilde Kieboom, voorzitster van de christelijke Gemeenschap Sant'Egidio België, Dirk Verhofstadt van de denktank Liberales, Jos Geysels, voormalig politiek secretaris van de groene partij Agalev en van vele andere Vlamingen of Nederlanders.
In 2006 bundelde De Persgroep zijn druk- en internetactiviteiten in het nieuwe bedrijfsonderdeel Persgroep Publishing, waardoor het management meer invloed kreeg op de redacties. Er kwam een synergie binnen De Persgroep waardoor basisnieuws wordt gedeeld met De Tijd en Het Laatste Nieuws. In maart 2007 werd Klaus Van Isacker benoemd tot algemeen hoofdredacteur waardoor Desmet gedegradeerd werd tot achtereenvolgens politiek hoofdredacteur en commentator. Tegen het advies van de redactieraad in stelde Van Isacker Bart Van Doorne aan als hoofdredacteur. Op 19 mei 2009 verscheen de krant niet door een personeelsstaking uit protest tegen een lijst van 13 werknemers die werden ontslagen. Op 14 oktober 2009 hebben enkele ontslagen journalisten een nieuwswebsite opgericht die zou uitgroeien tot Apache.be. In oktober 2010 maakte Van Isacker bekend dat hij de krant zou verlaten waarop Wouter Verschelden cohoofdredacteur werd met Bart Van Doorne. In januari 2011 ging Van Doorne elders aan de slag binnen de mediagroep waardoor Verschelden de enige hoofdredacteur werd tot hij op 9 november 2012 'in onderling overleg' werd vervangen door Yves Desmet.
Desmet kreeg Brecht Decaestecker als adjunct-hoofdredacteur en later ook Lisbeth Imbo. Daarop trop Decaestecker zich terug om de digitale tak van de krant te leiden. In 2014 besliste Desmet om zich te beperken tot de rol van 'opiniërend hoofdredacteur' waarop Imbo versterking kreeg van An Goovaerts. In april 2016 stopte Imbo als hoofdredacteur. In september 2016 kreeg Goovaerts versterking van opiniërend hoofdredacteur Bart Eeckhout, tot dan vast journalist en politiek commentator. In 2022 werd Eeckhout opgevolgd door Remy Amkreutz.
Hoofdredacteurs
Naam Periode Opmerkingen
Paul Goossens 1978-1991
Piet Piryns 1991-1992
Walter De Bock 1992-1994 onderzoeksjournalist en hoofdredacteur ad interim
Yves Desmet 1994-2001
Rudy Collier 2001-2005 Yves Desmet is politiek hoofdredacteur
Yves Desmet en Peter Mijlemans 2006-2007
Klaus Van Isacker en Peter Mijlemans 2007-2008
Klaus Van Isacker en Bart Van Doorne 2008-2010
Wouter Verschelden en Bart Van Doorne 2010-2011
Wouter Verschelden 2011-2012
Yves Desmet 2012-2014
Lisbeth Imbo en An Goovaerts 2014-2016
An Goovaerts 2016 april - september 2016
An Goovaerts en Bart Eeckhout 2016-2018 Eeckhout trad in september 2016 aan als opiniërend hoofdredacteur
Kirsten Bertrand en Bart Eeckhout 2018-2021 Bertrand trad in oktober 2018 aan als hoofdredacteur na het vertrek van An Goovaerts naar VTM Nieuws
Bart Eeckhout 2021-2022 Bertrand verliet DPG in 2022
Remy Amkreutz 2022-heden Eeckhout werd senior writer
Medewerkers
Oplage en vormgeving
...
Vormgeving
In 2004 werd de krant gelauwerd als Europe's Best Designed Newspaper in de categorie nationaal nieuwsmedium. In april 2006 kwam er een nieuwe vormgeving in het berlinerformaat, waarmee de krant diezelfde prijs in november opnieuw wegkaapte. In 2015 kreeg de krant deze prijs nogmaals en werd zij daarnaast ook door The Society of News Design geprezen als World's best designed newspaper.
Vanaf 29 maart 2022 wijzigde de krant haar formaat van berliner naar tabloid, en werd ze niet meer gedrukt in Lokeren, maar wel in Eindhoven.
Locaties
Aanvankelijk werd De Morgen gemaakt vanuit de vroegere lokalen van de Vooruit in Gent en was er ook een redactie in Antwerpen. Al snel volgde een verhuizing naar de hoofdstad: lange tijd was de krant gevestigd in Anderlecht (Brogniezstraat 54) en van 2003 tot 2013 in de vijfhoek (Arduinkaai 29). Dan werd de redactie samengebracht met de andere uitgaven van DPG Media in Kobbegem. Midden 2019 worden de schriftelijke en audiovisuele redacties van de groep geconcentreerd in een nieuw gebouw te Antwerpen, aan een deel van het Kievitplein dat wordt omgedoopt tot Mediaplein.
[bron: wikipedia]
--- Over (foto 3): D.H. Lawrence ---
D.H. Lawrence, de schrijversnaam van David Herbert Richards Lawrence, (Eastwood (Nottinghamshire), 11 september 1885 - Vence (Frankrijk), 2 maart 1930) was een Engelse romanschrijver. Daarnaast schreef hij essays, gedichten, verhalen, reisverslagen, toneelstukken, literaire kritieken en maakte hij vertalingen. Ook heeft hij een tijdlang lesgegeven.
Ouders en opvattingen
Het gezin waaruit Lawrence als vierde kind kwam, had grote invloed op zijn leven, niet in de laatste plaats op zijn literaire werk. Zijn vader, Arthur John Lawrence, een mijnwerker die nauwelijks kon lezen, beschouwde hij als hard en gepassioneerd maar tegelijkertijd ook als degene die de zorgzame werkende klasse vertegenwoordigde. Zijn moeder, Lydia Beardsall, die onderwijzeres was geweest, stond voor hem model voor berekening en verstand.
Lawrence werd heen en weer geslingerd tussen een zich afwisselende bewondering voor zijn moeder en zijn vader. In zijn jonge jaren helde hij meer over naar zijn moeder, maar later keerde hij zich van haar bezitterige opstelling af en kreeg hij meer oog voor de levendigheid van zijn vader. Deze tegenstelling drukte een stempel op zijn literaire bezigheden en gaf hij vaak gestalte in de fictieve personages uit zijn werken.
Lawrence vatte het hele leven op als een gevecht tussen de tegengestelde karaktereigenschappen die hij bij zijn vader en moeder waarnam. Volgens hem was alles hiervan doordrongen, niet alleen het verschil tussen de seksen maar ook de gehele maatschappij met al haar verschillende lagen alsmede het innerlijk van ieder mens afzonderlijk.
Hij stond wantrouwig tegenover een leven volgens de wetten van het verstand; hij had meer vertrouwen in intuïtie en louter ervaring. Hij was de mening toegedaan dat de moderne techniek uiteindelijk in de ondergang van de mensheid zou resulteren. Ook stond hij sceptisch tegenover de moderne democratie, waarvan hij vond dat deze met al haar regels en wetten haar onderdanen geestelijk gezien zou ondergraven.
Opleiding
Lawrence was de eerste leerling die een gemeentelijke beurs won voor Nottingham High School. In 1901 werkte hij drie maanden als jongste kantoorklerk bij een fabriek tot hij longontsteking opliep bij een ontmoeting met meisjes van de fabriek. Hij was kwekeling op de British School van 1902 tot 1906 in zijn geboorteplaats Eastwood.
Van 1906 tot 1908 studeerde hij onder andere Frans aan het University College Nottingham. In deze zelfde periode schreef zijn eerste gedichten, korte verhalen en de opzet van een roman Laetitia waar later The White Peacock uit voort zou komen. Eind 1907 won hij een prijs met een kort verhaal in een wedstrijd van de Nottingham Guardian. In 1908 haalde hij zijn lesbevoegdheid.
Schrijver
Hij werd leraar in Croydon. Een grote klap kreeg hij te verduren toen in 1910 zijn moeder overleed aan kanker. Het jaar daarop gaf hij vanwege een terugkerende longontsteking zijn leraarschap op en besloot zich volledig op het schrijverschap te storten.
Lawrence debuteerde in 1911 met The White Peacock. Zijn beste roman, Sons and Lovers, volgde twee jaar later in 1913. Deze was grotendeels autobiografisch en gebaseerd op de tegenstelling tussen zijn vader en zijn moeder.
Seksualiteit
Hij hield er op seksueel gebied een ongedwongen levensstijl op na en schreef daar openlijk over. Hij was van mening dat erotiek tot de basis van het leven behoorde en daarom niet mocht worden achtergesteld. Deze mening riep toentertijd veel weerstanden op. Het gevolg was dat men negatief kritisch tegenover zijn werk stond en een boek als Lady Chatterley's Lover uit 1928 pas decennia na zijn dood in zijn geheel mocht worden uitgegeven (dit werk wordt als zijn beroemdste roman beschouwd). Pas vele jaren na zijn dood zou de negatieve kritiek omslaan in positieve en kreeg men waardering voor zijn werk.
Frieda von Richthofen
Zijn vrije opvattingen over seksualiteit bleek ook uit de verhouding die hij in 1912 kreeg met de Duitse Frieda Weekley-von Richthofen (een verre verwante van de bekende Manfred von Richthofen, de Duitse oorlogsvlieger uit de Eerste Wereldoorlog). Hij had haar bij zijn studie aan het Nottingham University College leren kennen - zij was toentertijd de vrouw van een hoogleraar aldaar, Ernest Weekley, die tevens Lawrences docent Frans was. Von Richthofen liet voor hem haar man en drie kinderen in de steek en vertrok met hem naar Duitsland, waar Lawrence ervan werd beschuldigd een Britse spion te zijn. Op voorspraak van Von Richthofens vader werd hij echter vrijgelaten. Lawrence en zijn geliefde verlieten Duitsland en reisden via de Alpen en Italië naar Groot-Brittannië terug, een tocht die hij later zou beschrijven in zijn reisverslag Twilight in Italy uit 1916. Na wederom enige tijd in Italië te hebben doorgebracht, keerden ze opnieuw naar Groot-Brittannië terug waar Von Richthofen officieel van haar man scheidde en in juli 1914 met Lawrence in het huwelijk trad. In zijn boek The Rainbow uit 1915 heeft hij onder andere verslag van deze relatie gedaan.
Latere reizen
De Eerste Wereldoorlog veroorzaakte bij hem een afkeer van zijn vaderland alsmede van de moderne beschaving. Het gevolg was dat hij na het einde van de oorlog uit Groot-Brittannië wegtrok, mede omdat er tuberculose bij hem was ontdekt. Lawrence kwam slechts nog sporadisch in Engeland. Hij bereisde vervolgens een aantal landen, niet alleen in Europa (Italië en Frankrijk) maar ook daarbuiten: de Verenigde Staten, Mexico en Australië. Deze reizen vormden een vruchtbare voedingsbodem voor allerlei reisverslagen, waarvan het niveau wel lager lag dan die van zijn eerder geschreven werken.
Lawrence legde zich in deze periode ook toe op het schrijven van gedichten en schilderen.
D.H. Lawrence, die vanwege zijn tuberculose al jaren een zwakke gezondheid had, overleed begin 1930 ten gevolge hiervan op 44-jarige leeftijd in Zuid-Frankrijk.
Werken
Een selectie van zijn werken:
In Nederlandse vertaling verschenen voorts twee bloemlezingen uit zijn verhalen, De oude Adam en zijn nieuwe Eva en Liefde tussen de hooibergen.
[bron: wikipedia]
David Herbert Richards Lawrence (D.H. Lawrence, Eastwood, Verenigd Koninkrijk 1885 - Vence, Frankrijk, 1930) was een befaamde Engelse romanschrijver in de twintigste eeuw. Hij was uitermate productief en schreef een groot aantal romans, kortverhalen, gedichten, toneelstukken, essays, reisboeken, vertalingen, literaire kritieken en persoonlijke brieven. In zijn boeken adresseerde Lawrence kwesties met betrekking tot emotionele gezondheid en vitaliteit, spontaniteit, menselijke seksualiteit en instinct.
In 1911 debuteerde Lawrence met The white peacock, maar zijn meest bekende boek is waarschijnlijk Lady Chatterley's minnaar (Lady Chatterley's lover, 1928). Het werk veroorzaakte onmiddellijk een schandaal door de expliciet beschreven vrijage tussen een aristocratische vrouw en een 'gewone' arbeider. Pas in 1960 werd het boek in het Verenigde Koninkrijk uitgegeven.
Lawrence, die vanwege zijn tuberculose al jaren een zwakke gezondheid had, overleed begin 1930 ten gevolge hiervan op 44-jarige leeftijd in Zuid-Frankrijk.
[bron: https--www.hebban.nl]
Britse schrijver van poëzie, proza, romans, essays, verhalen en reisverslagen, geboren Eastwick Nottinghamshire 11 september 1885 - overleden Vence, Frankrijk, 2 maart 1930.
David Herbert Lawrence has op seksueel gebied een ongedwongen levensstijl waar hij openlijk over schreef. Zijn idee dat erotiek tot de basis van het leven behoorde en daarom niet mocht worden achtergesteld riep echter veel weerstanden op met het gevolg dat men zijn werk kritisch tegemoet trad en een boek als Lady Chatterley's Lover uit 1928 pas tientallen jaren na zijn dood volledig mocht worden uitgegeven en positieve waardering kreeg voor zijn werk.
Biografie
Het leven van Lawrence in Eastwick werd gedomineerd door armoede en spanningen tussen zijn ouders. Zijn moeder (Lydia Beardsall) was een lerares die uit een burgerlijk milieu kwam maar een brede interesse had voor cultuur en kunst. Zij vond dat ze onder haar stand getrouwd was en voelde zich in Eastwick niet op haar plaats. Zij zette haar kinderen aan tot studeren en projecteerde haar intellectuele en sociale aspiraties vooral op Herbert. Zijn vader Arthur Lawrence was een gewone mijnwerker die zijn vlucht zocht in de drank en door zijn vrouw werd geminacht.
Lydia weerhield zich er niet van het vervreemdingsproces tussen vader en kinderen te bevorderen waardoor Lawrence heen en weer werd geslingerd tussen de bewondering voor zijn moeder en zijn vader. Zijn vader beschouwde hij als hard en gepassioneerd maar tegelijkertijd ook als degene die de zorgzame werkende klasse vertegenwoordigde. Zijn moeder stond voor hem model voor berekening en het verstand. Deze tegenstellingen drukten een stempel op zijn literaire bezigheden en gaf hij vaak gestalte in de fictieve personages uit zijn werken.
In zijn jonge jaren helde hij meer over naar zijn moeder, maar later zou hij zich afkeren van haar bezitterige opstelling en kreeg hij meer oog voor de levendigheid van zijn vader. Zijn moeder wordt een vertegenwoordigster van de kleinburgerlijke moraliteit die hij grondig verfoeide. Moederliefde vond in zijn ogen uiteindelijk weinig genade. (Sons and Lovers, 1913).
Hij had meer vertrouwen in intuïtie en het puur empirische en stond wantrouwig tegenover een leven volgens de wetten van het verstand. Hij dacht dat de moderne techniek uiteindelijk in de ondergang van de mensheid zou resulteren. Ook stond hij sceptisch tegenover de moderne democratie, waarvan hij vond dat deze met al haar regels en wetten haar onderdanen geestelijk gezien zou ondergraven.
Voor 'de mijnwerker' die met hun verwrongen lichamen in een ondergronds leven vrolijk en onhebzuchtig bleven had hij een vreemde adoratie. Tot de 'verderfelijke' industrialisatie kwam, waren zij op een heidens mannelijke manier hun eigen baas gebleven. Deze bewondering voor mensen wiens leven niet helemaal door het hoofd gedicteerd werd, verklaart het opduiken van primitieve figuren zoals jachtopzieners (Lady Chatterly's Lover), zigeuners (The virgin and the gypsy), Italiaanse boeren (The lost girl)... in zijn werk.
David Herbert Lawrence las samen met zijn jeugdliefde Jessie Chambers ('Miriam' in de roman Sons and Lovers uit 1913 - 'Muriel' in zijn eerste verhalen) een gigantische stapel boeken van allerlei aard. Ook vanwege zijn zwakke gezondheid - hij greep hij wellicht vlugger naar een boek an andere kinderen van zijn leeftijd. Daarnaast ontwikkelde hij door zijn tuberculose een intieme relatie met de natuur. Het naast elkaar voorkomen van de ongereptheid van het golvende heuvellandschap van Nottinghamshire, en het grauwe mijnwerkersdorp Eastwick waar D.H. geboren werd, speelde hierin ongetwijfeld ook een voorname rol. Heel wat van zijn meest bewonderde gedichten, gaan over het dieren- en plantenleven. (Birds, Beasts and Flowers, 1923).
The White Peacock (1911) - roman
1913 "The Prussian Officer and Other Stories" is de eerste bundel korte verhalen van de auteur, waarin hij laat zien hoe goed hij op de hoogte is met de Engelse middle-class en working-class.
1913 Sons and lovers (Zonen en minnaars)
In "Sons and lovers" wordt verteld over de strijd tussen een mijnwerker en zijn vrouw van betere afkomst en over hun zoon Paul. De jongen lijdt onder de dominantie van zijn moeder en breekt daarom zelfs een relatie af. Dit verhaal is deels autobiografisch.
In 1912 kreeg hij een verhouding met de Duitse Frieda Weekley-von Richthofen (een verre verwante van de bekende Duitse oorlogsvlieger uit de Eerste Wereldoorlog Manfred von Richthofen). Hij had haar bij zijn studie aan het Nottingham University College leren kennen; zij was toentertijd de vrouw van een hoogleraar die aldaar doceerde. Von Richthofen liet haar man in de steek en vertrok samen met hem naar Duitsland alwaar Lawrence ervan werd beschuldigd een Britse spion te zijn. Op voorspraak van Von Richthofen's vader werd hij echter vrijgelaten; Lawrence en zijn vriendin verlieten Duitsland. Ze reisden via de Alpen en Italië terug naar Groot-Brittannië. Deze tocht heeft hij later beschreven in zijn reisverslag Twilight in Italy uit 1916. Na wederom enige tijd in Italië te hebben doorgebracht keerden ze opnieuw naar Groot-Brittannië terug alwaar Von Richthofen officieel van haar man scheidde en in juli 1914 met Lawrence in het huwelijk trad. In zijn boek The Rainbow uit 1915 heeft hij onder andere verslag van deze relatie gedaan.
1915 The rainbow (De regenboog)
In de beschrijving van verschillende generaties van een Engelse familie werkt de schrijver zijn ideeën uit over de strijd der seksen, de verwerpelijke opvatting van de soevereiniteit van het intellect en de opkomst van een nieuw kosmisch bewustzijn.
Na de oorspronkelijke uitgave in 1915 werd dit werk al snel verboden vanwege de, voor die tijd, expliciete sexuele passages. Hedentendage kijken wij daar anders tegenaan en waarderen wij deze sage rond de familie Brangwen vooral om zijn sociale perspectief: de beschrijvingen van veranderingen in landschap en maatschappij en de gevolgen voor de mensen, en in dit geval vooral voor de vrouwen, daarin. Want in tegenstelling tot T. Manns 'Buddenbrooks' spelen vrouwen een hoofdrol in deze 'feministische' roman avant la lettre, die een herdruk in ons 'post feministische' tijdperk zeker waard is.
Twilight in Italy - 1916 (reisverslag)
Look! We have come through! (1917) - gedichten
The Lost Girl (1920) - roman
1920 Women in love (Liefde en vrouwen)
Roman over de twee van karakter verschillende zusters Usula en Gudrun die zoeken naar een vervulling in de liefde en het huwelijk met resp. een onderwijsinspecteur en een rijke, jonge mijneigenaar. Beide affaires volgen gelijke èn contrasterende wegen waarin de één erin slaagt een goede relatie met een man op te bouwen, terwijl de ander -de introverte kunstenares- haar eenzaamheid niet kan doorbreken.
Women in Love werd in 1920 in New York City gepubliceerd maar in verband met de controverse rond de voorganger van dit boek: 'The Rainbow', slechts in een beperkte oplage verspreid. In 1921 kwam het uit in Londen en later dat jaar kon het overal werden gelezen. Het verhaal zelf was al in 1916 gereed. De bedoeling was dat de twee boeken één boek zouden worden ('The Sisters').
Het werk werd door velen negatief beoordeeld maar Lawrence noemde het zelf 'zijn grootste werk'. Hij komt zelf in het boek voor als het personage Rupert en ook andere personages zijn op bekende personen in het leven van Lawrence gebaseerd. Zo is Ursula gebaseerd op zijn ex-vrouw Frieda. Het werk breekt met de Engelse wetten van de literatuur door zijn detail voor zowel personages als de omgeving waardoor veel mensen het boek meer poëzie dan proza of een combinatie van de twee vinden. Hier zijn zowel voor- als tegenstanders van te vinden.
De Eerste Wereldoorlog veroorzaakte bij Lawrence een afkeer van zijn vaderland alsmede van de moderne beschaving. Hij trok daarom en mede omdat er tuberculose bij hem was ontdekt na het einde van de oorlog weg uit Groot-Brittannië om nog slechts sporadisch terug te keren. Hij bereisde Europa (Italië en Frankrijk) maar ook de Verenigde Staten, Mexico en Australië. Reizen die hem zouden inspireren tot allerlei reisverslagen.
Sea and Sardinia (1921) - reisimpressies
The Horse Dealer's Daughter - 1922 (verhalen)
Kangaroo (1923) (roman)
Studies in Classic American Literature (1923) - non-fictie
Birds, Beasts and Flowers (1923) - gedichten
The Fox - 1923 (novelle)
"De vos" (1923) gaat over twee vrouwen die een boerderij proberen te drijven. Een van de twee raakt gefascineerd door een vos en later door een jonge man die een abrupt einde maakt aan het leven van de vos en de relatie tussen de twee vrouwen.
St. Mawr (1925) - verhaal
The Plumed Serpent - 1926 (roman)
Mornings in Mexico - 1927 (reisverslag)
1928 Lady Chatterley's Lover (Lady Chatterley's minnaar)
In "Lady Chatterley's lover" voelt een jonge vrouw, die vervreemd is van haar echtgenoot, zich in haar eenzaamheid aangetrokken tot de jachtopziener, die haar wekt tot een intens sensueel en seksueel leven.
Een jonge vrouw getrouwd met een in de oorlog verminkte, half verlamde man, wordt verliefd op de boswachter van hun landgoed. Wat begint als een hunkering naar een normaal geslachtsleven en een kind, groeit uit tot een grote liefde, waarvoor zij tenslotte haar man verlaat. Het boek verscheen in 1928 en was destijds een sensatie door de zeer openhartige, maar ook idealistische behandeling van het liefdesleven.
Collected Poems (1928) - gedichten
The Woman who Rode Away - 1928 (verhalen)
Pornography and Obscenity (1929) - non-fictie
The Virgin and the Gypsy - 1930 (verhalen)
D.H. Lawrence, die vanwege zijn tuberculose al jaren een zwakke gezondheid had, stierf aan deze ziekte op 2 maart 1930 in Vence, Zuid-Frankrijk.
1932 Etruskisch testament
Verslag van een reis in 1927 door Etrurië, op zoek naar resten van de Etruskische beschaving.
Begin 1927 maakten de schrijver D.H. Lawrence en zijn vriend Earl Brewster een zesdaagse reis door Etrurië. Hun doel was op zoek te gaan naar grafkelders van de Etrusken, een volk wier kunst en cultuur door de Romeinen grondig was vernietigd. Lawrence dichtte de Etrusken een levenskracht toe die hij zelf voelde wegebben. Zijn beschrijvingen van de schilderingen op de muren van de grafkelders getuigen van bewondering voor de levenswijze van de Etrusken die hij levenslustig noemt en vol levensvreugd. Hij gaat in op de vele symbolen die de Etrusken in hun wandschilderingen verwerkten zonder te pretenderen wetenschappelijk bezig te zijn. Lawrence wil niets bewijzen met zijn verhaal maar de lezer meeslepen.
Novellen
[bron: https--www.kunstbus.nl/literair/d.h.+lawrence.html]
||door: De Morgen, D.H. Lawrence
||taal: nl
||jaar: 2003
||druk: ?
||pag.: 351p
||opm.: hardcover|zo goed als nieuw|zonder flap
||isbn: N/A
||code: 2:000317
--- Over het boek (foto 1): Lady Chatterley's Lover ---
De Verboden Boeken door De Morgen - Bibliotheek; volledige reeks van 20 boeken.
1 Salman Rushdie - De duivelsverzen 510p
2 Jan Cremer - Ik Jan Cremer 352p
3 Vladimir Nabokov - Lolita 313p
4 Flaubert - Madame Bovary 349p
5 Bret Easton Ellis - American Psycho 413p
6 Kurt Vonnegut - Slachthuis vijf 157p
7 D. H. Lawrence - Lady Chatterley's lover 351p
8 Emile Zola - Nana 383p
9 Aldous Huxley - Brave new world 223p
10 Alberto Moravia - De onverschilligen 255p
11 Victor Hugo - De klokkenluider van de Notre Dame 511p
12 Milan Kundera - De ondraaglijke lichtheid van het bestaan 255p
13 Louis Paul Boon - Mieke Maaike's obscene jeugd 112p
14 Dostojevskij - Schuld en boete 570p
15 Edith Templeton - Gordon 192p
16 Choderlos de Lados - Les liasons dangereuses 382p
17 Bertolt Brecht - Drie stuivers roman 346p
18 Alexander Dumas - De zwarte tulp 191p
19 John Steinbeck - Van muizen en mensen 121p
20 Pablo Neruda - Canto Generale 670p
[bron: boeken]
Lawrence's frank portrayal of an extramarital affair and the explicit sexual explorations of its central characters caused this controversial book, now considered a masterpiece, to be banned as pornography until 1960.
[source: https--www.goodreads.com]
Notes and Introduction by David Ellis, University of Kent at Canterbury. With its four-letter words and its explicit descriptions of sexual intercourse, Lady Chatterley's Lover is the novel with which D.H. Lawrence is most often associated. First published privately in Florence in 1928, it only became a world-wide best-seller after Penguin Books had successfully resisted an attempt by the British Director of Public Prosecutions to prevent them offering an unexpurgated edition. The famous 'Lady Chatterley trial' heralded the sexual revolution of the coming decades and signalled the defeat of Establishment prudery. Yet Lawrence himself was hardly a liberationist and the conservativism of many aspects of his novel would later lay it open to attacks from the political avant-garde and from feminists. The story of how the wife of Sir Clifford Chatterley responds when her husband returns from the war paralysed from the waist down, and of the tender love which then develops between her and her husband's gamekeeper, is a complex one open to a variety of conflicting interpretations. This edition of the novel offers an occasion for a new generation of readers to discover what all the fuss was about; to appraise Lawrence's bitter indictment of modern industrial society, and to ask themselves what lessons there might be for the 21st century in his intense exploration of the complicated relations between love and sex.
[source: https--www.bol.com]
Lady Chatterley's Lover is een roman van de Engelse schrijver D.H. Lawrence, geschreven in 1928 en aanvankelijk uitgebracht te Florence. Het werk veroorzaakte onmiddellijk een schandaal door de expliciet beschreven seks tussen een aristocratische vrouw en een arbeider en zou pas in 1960 voor het eerst in het Verenigd Koninkrijk worden uitgegeven.
Het boek werd meerdere malen verfilmd, onder meer in 1981 met Sylvia Kristel in de hoofdrol.
Lawrence dacht er op een bepaald moment aan om zijn boek Tenderness te noemen en maakte enkele aanpassingen in het originele manuscript om het toegankelijker te maken. Het boek werd in drie verschillende versies uitgebracht.
Het verhaal gaat over de jonge rijke Constance Chatterley. Haar man, Sir Clifford Chatterley, is tijdens de Eerste Wereldoorlog gehandicapt geraakt en sindsdien niet meer in staat haar seksueel te bevredigen. Ze begint een verhouding met de jonge jachtopziener Oliver Mellors en wordt zwanger van hem. Haar man is toch bereid het kind te erkennen en als erfgenaam aan te wijzen. Hierna scheiden de twee van elkaar en gaan Constance en Oliver samen een eenvoudig leven leiden.
Bespreking
Het boek veroorzaakte een schandaal. Zowel de ongewone relatie als de expliciet beschreven seksscènes vormen hier de aanleiding toe.
Het verhaal gaat dat het verhaal zijn oorsprong vindt in Lawrence' eigen ongelukkige huwelijksleven. Volgens critici zou de flirt van Lady Ottoline Morrell met haar werkman het verhaal hebben beïnvloed.
Liefde en persoonlijke relaties vormen de rode draad in het boek. Individuele regeneratie kan enkel gevonden worden in een relatie tussen man en vrouw en in sommige gevallen tussen twee mannen... Lawrence bekijkt een brede waaier aan verschillende relatietypes. Er is de brute relatie tussen Mellors en zijn echtgenote Bertha, die hem straft door hem genot te ontzeggen. Tommy Dukes heeft geen relatie, omdat hij geen vrouw vindt die hij intellectueel respecteert en die hij verlangt. Dan is er ook nog de perverse, moederlijke relatie tussen Clifford en Mrs. Bolton, wanneer Connie hem verlaat.
Lichaam en geest
Richard Hoggart argumenteert dat het hoofdonderwerp van Lady Chatterley's Lover niet de seksscènes waren die aan het debat ten grondslag lagen, maar het zoeken naar integriteit en gevoel van compleet zijn. De sleutel tot deze integriteit is samenhang tussen lichaam en geest, omdat "het lichaam zonder geest bruut is; geest zonder lichaam... loopt weg van ons dubbele zelf." Het boek focust op de incoherentie van een leven dat "enkel bestaat uit de geest". Lawrence zag dit als de norm bij de jonge leden van de aristocratische klasse, zoals te zien is in zijn beschrijving van Constance en haar zus Hilda's liefdesaffaires in hun jeugd:
"So they had given the gift of themselves, each to the youth with whom she had the most subtle and intimate arguments. The arguments, the discussions were the great thing: the love-making and connexion were only sort of primitive reversion and a bit of an anti-climax. (Ze hadden het geschenk van henzelf gegeven, elk aan de jongeling met wie ze de meest subtiele and intieme gesprekken hadden. De gesprekken, de discussies waren het grote gegeven: de liefde en de verbinding waren enkel een soort van primitieve terugkering en iets van een anti-climax.)"
Het contrast tussen lichaam en geest is te zien in de ontevredenheid die ze allen met hun vorige relaties hadden: Constance' gebrek aan intimiteit met haar echtgenoot die "enkel bestaat uit geest" en Mellors' keuze om apart te leven van zijn echtgenote omwille van haar "brute" seksuele natuur. Deze ontevredenheden leiden allen in een relatie die langzaam wordt opgebouwd en gebaseerd is op compassie, fysieke passie en wederzijds respect. Als de relatie tussen Lady Chatterley en Mellors zich ontwikkelt, leren zij meer over de interrelatie tussen lichaam en geest; zij leert dat seks meer is dan een zondige en ontnuchterende daad en hij leert over de spirituele moeilijkheden.
Mark Blechner, een neuro-psychoanalyticus, identificeert het "Lady Chatterley-fenomeen": dezelfde seksuele daad kan mensen verschillend beïnvloeden op verschillende momenten, afhankelijk van hun gevoelen. Hij baseert zich hiervoor op de scène waarin Lady Chatterley zich afgesloten voelt van Mellors en zich slecht voelt over de seksuele daad: "And this time the sharp ecstasy of her own passion did not overcome her; she lay with hands inert on his striving body and do what she might, her spirit seemed to look on from the top of her head and the butting of his haunches seemed ridiculous to her and the sort of anxiety of his penis to come to its little evacuating crisis seemed farcical. Yes, this was love, this ridiculous bouncing of the buttocks and the wilting of the poor insignificant, moist little penis." (En deze keer kwam de scherpe extase van haar eigen passie niet over haar; ze lag met haar handen slap op zijn lichaam en deed wat ze kon, haar geest leek toe te kijken van buiten haar en de stoten van zijn heupen leken haar belachelijk en de gespannenheid van zijn penis om naar diens kleine evacueringscrisis te komen leek een klucht. Ja, dit was liefde, dit belachelijke stoten van het achterwerk en het harder worden van de arme insignificante, zachte kleine penis.) Kort daarop bedrijven ze opnieuw de liefde en deze keer ervaart ze een enorme fysieke en emotionele samenhorigheid: "And it seemed she was like the sea, nothing but dark waves rising and heaving, heaving with a great swell, so that slowly her whole darkness was in motion and she was ocean rolling its dark, dumb mass." (Het leek alsof ze als de zee was, niets dan donkere golven die aanrollen, aanrollen met een grote aanloop, zo dat langzaam haar hele donkerheid in beweging gezet wordt en ze was het rollen van een oceaan haar donkere, domme massa) Neurologische studies van het "Lady Chatterley-fenomeen" kunnen de aanwezigheid van een plaats in de hersenen voor de subjectieve seksuele spanning bewijzen, of het fenomeen tegenspreken.
Controverse
Brits obsceniteitenproces
Toen het boek in 1960 in Groot-Brittannië werd gepubliceerd, verwerd het proces tegen de uitgever, Penguin Books, een publieke aangelegenheid en de test van de nieuwe Obscene Publications Act uit 1959. De wet uit 1959 maakte het mogelijk om de uitgevers aan vervolging te laten ontkomen als ze konden aantonen dat een werk van literaire waarde was. Een van de bezwaren was dat Lawrence meermaals de woorden 'fuck' en 'cunt' gebruikte.
Meerdere academische critici, onder wie E. M. Forster, Helen Gardner, Richard Hoggart, Raymond Williams en Norman St John-Stevas, werden als getuige opgeroepen. Op 2 november 1960 werd Penguin Books onschuldig verklaard. Als gevolg hiervan werd een grotere vrijheid in het publiceren van expliciet materiaal in het Verenigd Koninkrijk gegeven. De vervolging werd bekritiseerd als dat het niet meeging met de veranderende sociale normen, vooral toen aanklager Mervyn Griffith-Jones vroeg of het een boek was dat "je wou dat je vrouw of bediende kon lezen".
In 1961 kwam de tweede editie op de markt, deze bevatte een voorwoord van de uitgever waarin het voorval werd uitgelegd. De tweede editie van het boek werd opgedragen aan de twaalf juryleden, drie vrouwen en negen mannen, die Penguin Books onschuldig hadden verklaard.
In 2006 werd het proces door BBC Wales verfilmd als The Chatterley Affair.
Australië
In Australië werden zowel het oorspronkelijke boek als een boek dat het Britse proces beschreef, The Trial of Lady Chatterley, verbannen. Een kopie werd het land binnengesmokkeld en daarna uitgegeven in de jaren 1960. Dit leidde uiteindelijk tot de afzwakking van de censuur van boeken. Desondanks blijft het Office of Film and Literature Classification behouden. Wanneer het bureau het besproken materiaal te aanstootgevend of obsceen vindt, zal zij weigeren om het te classificeren. Boeken en films die niet worden geclassificeerd, kunnen niet legaal worden uitgebracht.
Verenigde Staten
In 1930 introduceerde senator Bronson Cutting een amendement voor de Smoot-Hawley Tariff Act. De bedoeling hiervan was om de censuur die door de Amerikaanse douane werd uitgevoerd op boeken die werden ingevoerd tegen te gaan. Senator Reed Smoot was een groot tegenstander hiervan. Hij dreigde publiekelijk obscene passages van ingevoerde boeken voor te lezen aan de senaat. Hoewel hij dit niet deed, nam hij Lady Chatterley's Lover op als voorbeeld van een obsceen boek dat het grote publiek nooit mocht bereiken. Smoot verklaarde dat hij enkel de eerste pagina's gelezen had van het boek. De schrijver was "een zieke geest met een ziel zo zwart dat hij zelfs de donkerte van de hel zou verduisteren".
Lady Chatterley's Lover was een van de drie boeken waarmee de ban werd aangevochten en omgezet in 1959. De andere boeken waren Tropic of Cancer en Fanny Hill.
De film (1981) was in New York onderwerp van een poging tot censuur, omdat het overspel zou goedpraten. Het Hooggerechtshof verklaarde dat de wet die de ban uitsprak in tegenspraak was met de vrije meningsuiting.
Het boek werd in de Verenigde Staten door Frances Steloff van Gotham Book Mart uitgegeven, ondanks de ban.
India
In 1964 werd boekenverkoper Ranjit Udeshi uit Bombay vervolgd onder sectie 292 van de Indiase Strafwet (verkoop van obscene boeken) omwille van het verkopen van een ongecensureerde versie van het boek.
De zaak werd voorgelegd aan drie rechters van het Hooggerechtshof van India. De wet werd van toepassing verklaard op het boek, nadat het aan enkele testen werd onderworpen.
Culturele invloed
In de Verenigde Staten was de vrijelijke publicatie van het boek een belangrijke gebeurtenis in de seksuele revolutie. Het boek was toen een belangrijk onderwerp van debat. In 1965 nam Tom Lehrer een satirisch nummer op, genaamd "Smut", waarin de zanger verklaart te genieten van zulk materiaal; "Who needs a hobby like tennis or philately?/I've got a hobby: rereading Lady Chatterley (Wie heeft een hobby nodig als tennis of filatelie?/Ik heb een hobby: Lady Chatterley herlezen).
Brits dichter Philip Larkins gedicht Annus Mirabilis begint met een verwijzing naar het proces:
- Sexual intercourse began
- In nineteen sixty-three
- (which was rather late for me) -
- Between the end of the "Chatterley" ban
- And The Beatles' first LP.
- (Seksuele relaties begonnen,
- In 1963,
- Wat nogal laat was voor mij
- Tussen het einde van de Chatterley-ban
- En The Beatles' eerste plaat)
Tegen de jaren 1970 was het voldoende veilig in het Verenigd Koninkrijk om een parodie door Morecambe en Wise uit te brengen. Michele Dotrice figureerde als Lady Chatterley.
Bewerkingen
Film en televisie
Lady Chatterley's Lover werd verschillende malen herwerkt voor het scherm:
- In 1955 werd het boek verfilmd met Danielle Darrieux; verbannen door katholieke censoren in de Verenigde Staten.
- In 1981 maakte Just Jaeckin een film met Sylvia Kristel en Nicholas Clay.
- In 1993 een versie getiteld Lady Chatterley van Ken Russell met Joely Richardson en Sean Bean voor BBC.
- In 1998 maakte Viktor Polesny een Tsjechische versie met Zdena Studenková (Constance), Marek Vasut (Clifford) en Boris Rösner (Mellors).
- In 2006 werd het boek in het Frans verfilmd door Pascale Ferran met Marina Hands als Constance en Jean-Louis Coulloc'h als de Mellors. De film won de César in 2007. Marina Hands werd op het Tribeca Film Festival uitgeroepen tot beste actrice. De film was gebaseerd op John Thomas and Lady Jane, Lawrence' tweede versie van het verhaal.
Radio
BBC Radio 4 speelde in september 2006 een bewerking voor de radio.
Toneelbewerkingen
De Brits toneelschrijver John Harte schreef reeds in 1953 een succesvol toneelstuk in drie bedrijven. Pas in de jaren 1960 zou het worden uitgevoerd. Dit toneelstuk zou het enige blijven dat door de weduwe van de auteur, Frieda von Richthofen zou worden gelezen en goedgekeurd. Ondanks haar pogingen om het toneelstuk al in de jaren 1950 op de bühne te brengen, gaf Baron Philippe de Rothschild zijn rechten pas op later op.
[bron: wikipedia]
Summary
Lady Chatterley's Lover begins by introducing Connie Reid, the female protagonist of the novel. She was raised as a cultured bohemian of the upper-middle class, and was introduced to love affairs--intellectual and sexual liaisons--as a teenager. In 1917, at 23, she marries Clifford Chatterley, the scion of an aristocratic line. After a month's honeymoon, he is sent to war, and returns paralyzed from the waist down, impotent.
After the war, Clifford becomes a successful writer, and many intellectuals flock to the Chatterley mansion, Wragby. Connie feels isolated; the vaunted intellectuals prove empty and bloodless, and she resorts to a brief and dissatisfying affair with a visiting playwright, Michaelis. Connie longs for real human contact, and falls into despair, as all men seem scared of true feelings and true passion. There is a growing distance between Connie and Clifford, who has retreated into the meaningless pursuit of success in his writing and in his obsession with coal-mining, and towards whom Connie feels a deep physical aversion. A nurse, Mrs. Bolton, is hired to take care of the handicapped Clifford so that Connie can be more independent, and Clifford falls into a deep dependence on the nurse, his manhood fading into an infantile reliance.
Into the void of Connie's life comes Oliver Mellors, the gamekeeper on Clifford's estate, newly returned from serving in the army. Mellors is aloof and derisive, and yet Connie feels curiously drawn to him by his innate nobility and grace, his purposeful isolation, his undercurrents of natural sensuality. After several chance meetings in which Mellors keeps her at arm's length, reminding her of the class distance between them, they meet by chance at a hut in the forest, where they have sex. This happens on several occasions, but still Connie feels a distance between them, remaining profoundly separate from him despite their physical closeness.
One day, Connie and Mellors meet by coincidence in the woods, and they have sex on the forest floor. This time, they experience simultaneous orgasms. This is a revelatory and profoundly moving experience for Connie; she begins to adore Mellors, feeling that they have connected on some deep sensual level. She is proud to believe that she is pregnant with Mellors' child: he is a real, "living" man, as opposed to the emotionally-dead intellectuals and the dehumanized industrial workers. They grow progressively closer, connecting on a primordial physical level, as woman and man rather than as two minds or intellects.
Connie goes away to Venice for a vacation. While she is gone, Mellors' old wife returns, causing a scandal. Connie returns to find that Mellors has been fired as a result of the negative rumors spread about him by his resentful wife, against whom he has initiated divorce proceedings. Connie admits to Clifford that she is pregnant with Mellors' baby, but Clifford refuses to give her a divorce. The novel ends with Mellors working on a farm, waiting for his divorce, and Connie living with her sister, also waiting: the hope exists that, in the end, they will be together.
...
[source: https--www.sparknotes.com/lit/ladychatterley/summary]
'Connie was aware, however, of a growing restlessness...It thrilled inside her body, in her womb, somewhere, till she felt she must jump into water and swim to get away from it; a mad restlessness. It made her heart beat violently for no reason...'
Lady Constance Chatterley is trapped in a loveless marriage to a man who is impotent. Oppressed by her dreary life, she is drawn to Mellors the gamekeeper. Breaking out against the constraints of society she yields to her instinctive desire for him and discovers the transforming power of physical love which leads them both towards fulfilment.
Banned for many years for its frank depiction of sex, Lady Chatterley's Lover was first published by Penguin in 1960 and was at the centre of a sensational obscenity trial at the Old Bailey. D. H. Lawrence himself called it 'the most improper novel in the world'.
[source: https--www.penguin.com.au]
--- Over (foto 2): De Morgen ---
De Morgen is een Belgisch Nederlandstalig dagblad, uitgegeven door DPG Media. De titel bestaat sinds 1978 en was oorspronkelijk de opvolger van de socialistische bladen Volksgazet en Vooruit. Na de commerciële overname in 1989 profileerde De Morgen zich als een links-liberale kwaliteitskrant voor de ontzuilde generatie.
Geschiedenis
De krant ontstond in 1978 als voortzetting van de opgedoekte socialistische partijkranten Volksgazet en Vooruit. De eerste hoofdredacteur was voormalig studentenleider en journalist Paul Goossens. De Morgen kreeg al vroeg een redactiestatuut, wat in de toenmalige Belgische dagbladwereld eerder uitzonderlijk was. In 1987 publiceerde de krant artikelen rond fiscale fraude bij het Antwerpse ECC-tennistoernooi. Daarop viel de politie de redactie in Gent binnen, op zoek naar informatie die de herkomst van de bronnen kon bevestigen. Het incident deed de discussie oplaaien rond het beroepsgeheim van de Belgische journalistiek.
De nieuwe krant was onderdeel van de socialistische beweging. Een groeiende politieke verwijdering deed die geldstroom opdrogen. Directeur Luc Wallyn, aangesteld in 1981, nam het ook kwalijk dat Goossens bedrijven benaderde om financiële steun. Socialistische kopstukken beslisten om geen verdere kapitaalverhoging toe te staan en de boeken neer te leggen. De redactie, pas ingelicht daags vóór de faillissementsaangifte, bracht op 31 oktober 1986 toch een krant uit getiteld De Moord. Een reddingsoperatie gedragen door de lezers en door journalistenvereniging De Onafhankelijke Pers (DOP) bood enkele jaren soelaas. Met nieuwe financiële moeilijkheden in het verschiet werd de krant in 1989 overgenomen door de Uitgeverij J. Hoste, die onder andere de - van oorsprong liberale - kranten Het Laatste Nieuws en De Nieuwe Gazet uitgaf. Deze uitgeverij, omgedoopt tot De Persgroep, is sindsdien uitgegroeid tot een van de grotere media-spelers in België en in Nederland.
In 1994 werd Yves Desmet hoofdredacteur. Hij bouwde De Morgen verder uit als alternatief voor de oudere kwaliteitskranten De Standaard, met wortels in de Vlaamse Beweging en eerder conservatief-katholiek, en De Tijd, van oorsprong de Vlaamse beurskrant, waarin De Persgroep sinds 2005 voor 50% participeert. Desmet maakte komaf met de oude tegenstellingen zoals klerikaal-antiklerikaal of socialistisch-liberaal. Mede hierdoor is de Vlaamse pers zich onafhankelijker gaan gedragen ten opzichte van de politieke machtscentra en de gevestigde ideologieën. Uiteenlopende meningen kregen ruimte in de opiniepagina's: Bart De Wever, voorzitter van de Nieuw-Vlaamse Alliantie, Hilde Kieboom, voorzitster van de christelijke Gemeenschap Sant'Egidio België, Dirk Verhofstadt van de denktank Liberales, Jos Geysels, voormalig politiek secretaris van de groene partij Agalev en van vele andere Vlamingen of Nederlanders.
In 2006 bundelde De Persgroep zijn druk- en internetactiviteiten in het nieuwe bedrijfsonderdeel Persgroep Publishing, waardoor het management meer invloed kreeg op de redacties. Er kwam een synergie binnen De Persgroep waardoor basisnieuws wordt gedeeld met De Tijd en Het Laatste Nieuws. In maart 2007 werd Klaus Van Isacker benoemd tot algemeen hoofdredacteur waardoor Desmet gedegradeerd werd tot achtereenvolgens politiek hoofdredacteur en commentator. Tegen het advies van de redactieraad in stelde Van Isacker Bart Van Doorne aan als hoofdredacteur. Op 19 mei 2009 verscheen de krant niet door een personeelsstaking uit protest tegen een lijst van 13 werknemers die werden ontslagen. Op 14 oktober 2009 hebben enkele ontslagen journalisten een nieuwswebsite opgericht die zou uitgroeien tot Apache.be. In oktober 2010 maakte Van Isacker bekend dat hij de krant zou verlaten waarop Wouter Verschelden cohoofdredacteur werd met Bart Van Doorne. In januari 2011 ging Van Doorne elders aan de slag binnen de mediagroep waardoor Verschelden de enige hoofdredacteur werd tot hij op 9 november 2012 'in onderling overleg' werd vervangen door Yves Desmet.
Desmet kreeg Brecht Decaestecker als adjunct-hoofdredacteur en later ook Lisbeth Imbo. Daarop trop Decaestecker zich terug om de digitale tak van de krant te leiden. In 2014 besliste Desmet om zich te beperken tot de rol van 'opiniërend hoofdredacteur' waarop Imbo versterking kreeg van An Goovaerts. In april 2016 stopte Imbo als hoofdredacteur. In september 2016 kreeg Goovaerts versterking van opiniërend hoofdredacteur Bart Eeckhout, tot dan vast journalist en politiek commentator. In 2022 werd Eeckhout opgevolgd door Remy Amkreutz.
Hoofdredacteurs
Naam Periode Opmerkingen
Paul Goossens 1978-1991
Piet Piryns 1991-1992
Walter De Bock 1992-1994 onderzoeksjournalist en hoofdredacteur ad interim
Yves Desmet 1994-2001
Rudy Collier 2001-2005 Yves Desmet is politiek hoofdredacteur
Yves Desmet en Peter Mijlemans 2006-2007
Klaus Van Isacker en Peter Mijlemans 2007-2008
Klaus Van Isacker en Bart Van Doorne 2008-2010
Wouter Verschelden en Bart Van Doorne 2010-2011
Wouter Verschelden 2011-2012
Yves Desmet 2012-2014
Lisbeth Imbo en An Goovaerts 2014-2016
An Goovaerts 2016 april - september 2016
An Goovaerts en Bart Eeckhout 2016-2018 Eeckhout trad in september 2016 aan als opiniërend hoofdredacteur
Kirsten Bertrand en Bart Eeckhout 2018-2021 Bertrand trad in oktober 2018 aan als hoofdredacteur na het vertrek van An Goovaerts naar VTM Nieuws
Bart Eeckhout 2021-2022 Bertrand verliet DPG in 2022
Remy Amkreutz 2022-heden Eeckhout werd senior writer
Medewerkers
- Paul Baeten Gronda, schrijver en voormalig columnist
- Benno Barnard, dichter, essayist, toneelschrijver, reisschrijver, vertaler en voormalig columnist
- Eric Bracke, journalist en auteur
- Siegfried Bracke, voormalig journalist, gewezen politicus voor N-VA, voormalig columnist
- Geert Buelens, dichter, essayist, hoogleraar Moderne Nederlandse Letterkunde en voormalig columnist
- Hugo Camps, journalist, auteur en columnist
- Mark Coenen, adviseur en opleidingshoofd van de Hasseltse Hogeschool PXL en columnist
- Frederik De Backer, eindredacteur en columnist
- Heleen Debruyne, schrijfster en columnist
- Joël De Ceulaer, senior writer en columnist
- Saskia De Coster, auteur en columnist
- Ann De Craemer, schrijfster en taalcolumniste
- Paul De Grauwe, professor aan de London School of Economics, voormalig VLD-senator en columnist
- Carl Devos, politicoloog en voormalig columnist
- Marc Didden, filmmaker en columnist
- Luuk Gruwez, dichter, prozaïst, essayist en columnist
- Derk Jan Eppink, journalist, voormalig Europees parlementslid, medewerker denktank London Policy Center in New York en columnist
- Guido Everaert, blogger en columnist
- Alain Gerlache, gewezen Waals journalist, gewezen woordvoerder premier Verhofstadt (Open VLD), voormalig directeur RTBf-televisie, columnist
- Sammy Mahdi, voorzitter CD&V en columnist
- Montasser AlDe'emeh, auteur, academicus en freelance-journalist
- Yasmien Naciri, marketeer, opiniemaker en columnist
- Cathérine Ongenae, freelance journalist en columniste
- Jeroen Olyslaegers, auteur en columnist
- Joachim Pohlmann, woordvoerder van Bart De Wever (N-VA), schrijver en columnist
- Halina Reijn, actrice en gewezen columniste
- Eric Rinckhout, auteur en tot 2015 cultuurredacteur
- Matthias Somers, medewerker denktank Minerva en columnist
- Guillaume Van der Stighelen, auteur en columnist
- Margot Vanderstraeten, schrijver, journalist en columnist
- Hans Vandeweghe, sportjournalist en columnist
- Anaïs Van Ertvelde, historica en columniste
- Aurélie Geurts, fotograaf
- Stephan Vanfleteren, voormalig huisfotograaf
- Hilde Van Mieghem, acteur, regisseur, auteur en columniste
- Walter Zinzen, journalist op rust, opiniemaker en columnist
Oplage en vormgeving
...
Vormgeving
In 2004 werd de krant gelauwerd als Europe's Best Designed Newspaper in de categorie nationaal nieuwsmedium. In april 2006 kwam er een nieuwe vormgeving in het berlinerformaat, waarmee de krant diezelfde prijs in november opnieuw wegkaapte. In 2015 kreeg de krant deze prijs nogmaals en werd zij daarnaast ook door The Society of News Design geprezen als World's best designed newspaper.
Vanaf 29 maart 2022 wijzigde de krant haar formaat van berliner naar tabloid, en werd ze niet meer gedrukt in Lokeren, maar wel in Eindhoven.
Locaties
Aanvankelijk werd De Morgen gemaakt vanuit de vroegere lokalen van de Vooruit in Gent en was er ook een redactie in Antwerpen. Al snel volgde een verhuizing naar de hoofdstad: lange tijd was de krant gevestigd in Anderlecht (Brogniezstraat 54) en van 2003 tot 2013 in de vijfhoek (Arduinkaai 29). Dan werd de redactie samengebracht met de andere uitgaven van DPG Media in Kobbegem. Midden 2019 worden de schriftelijke en audiovisuele redacties van de groep geconcentreerd in een nieuw gebouw te Antwerpen, aan een deel van het Kievitplein dat wordt omgedoopt tot Mediaplein.
[bron: wikipedia]
--- Over (foto 3): D.H. Lawrence ---
D.H. Lawrence, de schrijversnaam van David Herbert Richards Lawrence, (Eastwood (Nottinghamshire), 11 september 1885 - Vence (Frankrijk), 2 maart 1930) was een Engelse romanschrijver. Daarnaast schreef hij essays, gedichten, verhalen, reisverslagen, toneelstukken, literaire kritieken en maakte hij vertalingen. Ook heeft hij een tijdlang lesgegeven.
Ouders en opvattingen
Het gezin waaruit Lawrence als vierde kind kwam, had grote invloed op zijn leven, niet in de laatste plaats op zijn literaire werk. Zijn vader, Arthur John Lawrence, een mijnwerker die nauwelijks kon lezen, beschouwde hij als hard en gepassioneerd maar tegelijkertijd ook als degene die de zorgzame werkende klasse vertegenwoordigde. Zijn moeder, Lydia Beardsall, die onderwijzeres was geweest, stond voor hem model voor berekening en verstand.
Lawrence werd heen en weer geslingerd tussen een zich afwisselende bewondering voor zijn moeder en zijn vader. In zijn jonge jaren helde hij meer over naar zijn moeder, maar later keerde hij zich van haar bezitterige opstelling af en kreeg hij meer oog voor de levendigheid van zijn vader. Deze tegenstelling drukte een stempel op zijn literaire bezigheden en gaf hij vaak gestalte in de fictieve personages uit zijn werken.
Lawrence vatte het hele leven op als een gevecht tussen de tegengestelde karaktereigenschappen die hij bij zijn vader en moeder waarnam. Volgens hem was alles hiervan doordrongen, niet alleen het verschil tussen de seksen maar ook de gehele maatschappij met al haar verschillende lagen alsmede het innerlijk van ieder mens afzonderlijk.
Hij stond wantrouwig tegenover een leven volgens de wetten van het verstand; hij had meer vertrouwen in intuïtie en louter ervaring. Hij was de mening toegedaan dat de moderne techniek uiteindelijk in de ondergang van de mensheid zou resulteren. Ook stond hij sceptisch tegenover de moderne democratie, waarvan hij vond dat deze met al haar regels en wetten haar onderdanen geestelijk gezien zou ondergraven.
Opleiding
Lawrence was de eerste leerling die een gemeentelijke beurs won voor Nottingham High School. In 1901 werkte hij drie maanden als jongste kantoorklerk bij een fabriek tot hij longontsteking opliep bij een ontmoeting met meisjes van de fabriek. Hij was kwekeling op de British School van 1902 tot 1906 in zijn geboorteplaats Eastwood.
Van 1906 tot 1908 studeerde hij onder andere Frans aan het University College Nottingham. In deze zelfde periode schreef zijn eerste gedichten, korte verhalen en de opzet van een roman Laetitia waar later The White Peacock uit voort zou komen. Eind 1907 won hij een prijs met een kort verhaal in een wedstrijd van de Nottingham Guardian. In 1908 haalde hij zijn lesbevoegdheid.
Schrijver
Hij werd leraar in Croydon. Een grote klap kreeg hij te verduren toen in 1910 zijn moeder overleed aan kanker. Het jaar daarop gaf hij vanwege een terugkerende longontsteking zijn leraarschap op en besloot zich volledig op het schrijverschap te storten.
Lawrence debuteerde in 1911 met The White Peacock. Zijn beste roman, Sons and Lovers, volgde twee jaar later in 1913. Deze was grotendeels autobiografisch en gebaseerd op de tegenstelling tussen zijn vader en zijn moeder.
Seksualiteit
Hij hield er op seksueel gebied een ongedwongen levensstijl op na en schreef daar openlijk over. Hij was van mening dat erotiek tot de basis van het leven behoorde en daarom niet mocht worden achtergesteld. Deze mening riep toentertijd veel weerstanden op. Het gevolg was dat men negatief kritisch tegenover zijn werk stond en een boek als Lady Chatterley's Lover uit 1928 pas decennia na zijn dood in zijn geheel mocht worden uitgegeven (dit werk wordt als zijn beroemdste roman beschouwd). Pas vele jaren na zijn dood zou de negatieve kritiek omslaan in positieve en kreeg men waardering voor zijn werk.
Frieda von Richthofen
Zijn vrije opvattingen over seksualiteit bleek ook uit de verhouding die hij in 1912 kreeg met de Duitse Frieda Weekley-von Richthofen (een verre verwante van de bekende Manfred von Richthofen, de Duitse oorlogsvlieger uit de Eerste Wereldoorlog). Hij had haar bij zijn studie aan het Nottingham University College leren kennen - zij was toentertijd de vrouw van een hoogleraar aldaar, Ernest Weekley, die tevens Lawrences docent Frans was. Von Richthofen liet voor hem haar man en drie kinderen in de steek en vertrok met hem naar Duitsland, waar Lawrence ervan werd beschuldigd een Britse spion te zijn. Op voorspraak van Von Richthofens vader werd hij echter vrijgelaten. Lawrence en zijn geliefde verlieten Duitsland en reisden via de Alpen en Italië naar Groot-Brittannië terug, een tocht die hij later zou beschrijven in zijn reisverslag Twilight in Italy uit 1916. Na wederom enige tijd in Italië te hebben doorgebracht, keerden ze opnieuw naar Groot-Brittannië terug waar Von Richthofen officieel van haar man scheidde en in juli 1914 met Lawrence in het huwelijk trad. In zijn boek The Rainbow uit 1915 heeft hij onder andere verslag van deze relatie gedaan.
Latere reizen
De Eerste Wereldoorlog veroorzaakte bij hem een afkeer van zijn vaderland alsmede van de moderne beschaving. Het gevolg was dat hij na het einde van de oorlog uit Groot-Brittannië wegtrok, mede omdat er tuberculose bij hem was ontdekt. Lawrence kwam slechts nog sporadisch in Engeland. Hij bereisde vervolgens een aantal landen, niet alleen in Europa (Italië en Frankrijk) maar ook daarbuiten: de Verenigde Staten, Mexico en Australië. Deze reizen vormden een vruchtbare voedingsbodem voor allerlei reisverslagen, waarvan het niveau wel lager lag dan die van zijn eerder geschreven werken.
Lawrence legde zich in deze periode ook toe op het schrijven van gedichten en schilderen.
D.H. Lawrence, die vanwege zijn tuberculose al jaren een zwakke gezondheid had, overleed begin 1930 ten gevolge hiervan op 44-jarige leeftijd in Zuid-Frankrijk.
Werken
Een selectie van zijn werken:
- The White Peacock - 1911 (roman)
- Sons and Lovers - 1913 (roman) (vertaald als Zonen en minnaars)
- The Prussian Officer - 1914 (verhalen)
- The Rainbow - 1915 (roman)
- Twilight in Italy - 1916 (reisverslag)
- Look! We have come through! (gedichten), 1917
- Women in Love - 1920 (roman) (vertaald als Liefde en vrouwen)
- Psychoanalysis and the Unconsious (essays), 1921
- Sea and Sardinia (reisverslag), 1921
- Kangaroo - 1922 (roman)
- The Horse Dealer's Daughter - 1922 (verhalen)
- Birds, Beasts and Flowers - 1923 (gedichten)
- The Fox - 1923 (roman) (vertaald als De vos)
- St. Mawr - 1925 (roman), in de Nederlandse vertaling van Jean A. Schalekamp: De hengst St. Mawr (1965)
- The Plumed Serpent - 1926 (roman)
- Mornings in Mexico - 1927 (reisverslag)
- Lady Chatterley's Lover - 1928 (roman) (vertaald als Lady Chatterley's minnaar)
- The Woman who Rode Away - 1928 (verhalen) (vertaald als De vrouw die wegreed en andere verhalen)
- Pornography and Obscenity - 1929 (essay)
- The Virgin and the Gypsy - 1930 (verhalen) (vertaald als Het meisje en de zigeuner)
- A Collier's Friday Night - 1934 (toneelstuk)
In Nederlandse vertaling verschenen voorts twee bloemlezingen uit zijn verhalen, De oude Adam en zijn nieuwe Eva en Liefde tussen de hooibergen.
[bron: wikipedia]
David Herbert Richards Lawrence (D.H. Lawrence, Eastwood, Verenigd Koninkrijk 1885 - Vence, Frankrijk, 1930) was een befaamde Engelse romanschrijver in de twintigste eeuw. Hij was uitermate productief en schreef een groot aantal romans, kortverhalen, gedichten, toneelstukken, essays, reisboeken, vertalingen, literaire kritieken en persoonlijke brieven. In zijn boeken adresseerde Lawrence kwesties met betrekking tot emotionele gezondheid en vitaliteit, spontaniteit, menselijke seksualiteit en instinct.
In 1911 debuteerde Lawrence met The white peacock, maar zijn meest bekende boek is waarschijnlijk Lady Chatterley's minnaar (Lady Chatterley's lover, 1928). Het werk veroorzaakte onmiddellijk een schandaal door de expliciet beschreven vrijage tussen een aristocratische vrouw en een 'gewone' arbeider. Pas in 1960 werd het boek in het Verenigde Koninkrijk uitgegeven.
Lawrence, die vanwege zijn tuberculose al jaren een zwakke gezondheid had, overleed begin 1930 ten gevolge hiervan op 44-jarige leeftijd in Zuid-Frankrijk.
[bron: https--www.hebban.nl]
Britse schrijver van poëzie, proza, romans, essays, verhalen en reisverslagen, geboren Eastwick Nottinghamshire 11 september 1885 - overleden Vence, Frankrijk, 2 maart 1930.
David Herbert Lawrence has op seksueel gebied een ongedwongen levensstijl waar hij openlijk over schreef. Zijn idee dat erotiek tot de basis van het leven behoorde en daarom niet mocht worden achtergesteld riep echter veel weerstanden op met het gevolg dat men zijn werk kritisch tegemoet trad en een boek als Lady Chatterley's Lover uit 1928 pas tientallen jaren na zijn dood volledig mocht worden uitgegeven en positieve waardering kreeg voor zijn werk.
Biografie
Het leven van Lawrence in Eastwick werd gedomineerd door armoede en spanningen tussen zijn ouders. Zijn moeder (Lydia Beardsall) was een lerares die uit een burgerlijk milieu kwam maar een brede interesse had voor cultuur en kunst. Zij vond dat ze onder haar stand getrouwd was en voelde zich in Eastwick niet op haar plaats. Zij zette haar kinderen aan tot studeren en projecteerde haar intellectuele en sociale aspiraties vooral op Herbert. Zijn vader Arthur Lawrence was een gewone mijnwerker die zijn vlucht zocht in de drank en door zijn vrouw werd geminacht.
Lydia weerhield zich er niet van het vervreemdingsproces tussen vader en kinderen te bevorderen waardoor Lawrence heen en weer werd geslingerd tussen de bewondering voor zijn moeder en zijn vader. Zijn vader beschouwde hij als hard en gepassioneerd maar tegelijkertijd ook als degene die de zorgzame werkende klasse vertegenwoordigde. Zijn moeder stond voor hem model voor berekening en het verstand. Deze tegenstellingen drukten een stempel op zijn literaire bezigheden en gaf hij vaak gestalte in de fictieve personages uit zijn werken.
In zijn jonge jaren helde hij meer over naar zijn moeder, maar later zou hij zich afkeren van haar bezitterige opstelling en kreeg hij meer oog voor de levendigheid van zijn vader. Zijn moeder wordt een vertegenwoordigster van de kleinburgerlijke moraliteit die hij grondig verfoeide. Moederliefde vond in zijn ogen uiteindelijk weinig genade. (Sons and Lovers, 1913).
Hij had meer vertrouwen in intuïtie en het puur empirische en stond wantrouwig tegenover een leven volgens de wetten van het verstand. Hij dacht dat de moderne techniek uiteindelijk in de ondergang van de mensheid zou resulteren. Ook stond hij sceptisch tegenover de moderne democratie, waarvan hij vond dat deze met al haar regels en wetten haar onderdanen geestelijk gezien zou ondergraven.
Voor 'de mijnwerker' die met hun verwrongen lichamen in een ondergronds leven vrolijk en onhebzuchtig bleven had hij een vreemde adoratie. Tot de 'verderfelijke' industrialisatie kwam, waren zij op een heidens mannelijke manier hun eigen baas gebleven. Deze bewondering voor mensen wiens leven niet helemaal door het hoofd gedicteerd werd, verklaart het opduiken van primitieve figuren zoals jachtopzieners (Lady Chatterly's Lover), zigeuners (The virgin and the gypsy), Italiaanse boeren (The lost girl)... in zijn werk.
David Herbert Lawrence las samen met zijn jeugdliefde Jessie Chambers ('Miriam' in de roman Sons and Lovers uit 1913 - 'Muriel' in zijn eerste verhalen) een gigantische stapel boeken van allerlei aard. Ook vanwege zijn zwakke gezondheid - hij greep hij wellicht vlugger naar een boek an andere kinderen van zijn leeftijd. Daarnaast ontwikkelde hij door zijn tuberculose een intieme relatie met de natuur. Het naast elkaar voorkomen van de ongereptheid van het golvende heuvellandschap van Nottinghamshire, en het grauwe mijnwerkersdorp Eastwick waar D.H. geboren werd, speelde hierin ongetwijfeld ook een voorname rol. Heel wat van zijn meest bewonderde gedichten, gaan over het dieren- en plantenleven. (Birds, Beasts and Flowers, 1923).
The White Peacock (1911) - roman
1913 "The Prussian Officer and Other Stories" is de eerste bundel korte verhalen van de auteur, waarin hij laat zien hoe goed hij op de hoogte is met de Engelse middle-class en working-class.
1913 Sons and lovers (Zonen en minnaars)
In "Sons and lovers" wordt verteld over de strijd tussen een mijnwerker en zijn vrouw van betere afkomst en over hun zoon Paul. De jongen lijdt onder de dominantie van zijn moeder en breekt daarom zelfs een relatie af. Dit verhaal is deels autobiografisch.
In 1912 kreeg hij een verhouding met de Duitse Frieda Weekley-von Richthofen (een verre verwante van de bekende Duitse oorlogsvlieger uit de Eerste Wereldoorlog Manfred von Richthofen). Hij had haar bij zijn studie aan het Nottingham University College leren kennen; zij was toentertijd de vrouw van een hoogleraar die aldaar doceerde. Von Richthofen liet haar man in de steek en vertrok samen met hem naar Duitsland alwaar Lawrence ervan werd beschuldigd een Britse spion te zijn. Op voorspraak van Von Richthofen's vader werd hij echter vrijgelaten; Lawrence en zijn vriendin verlieten Duitsland. Ze reisden via de Alpen en Italië terug naar Groot-Brittannië. Deze tocht heeft hij later beschreven in zijn reisverslag Twilight in Italy uit 1916. Na wederom enige tijd in Italië te hebben doorgebracht keerden ze opnieuw naar Groot-Brittannië terug alwaar Von Richthofen officieel van haar man scheidde en in juli 1914 met Lawrence in het huwelijk trad. In zijn boek The Rainbow uit 1915 heeft hij onder andere verslag van deze relatie gedaan.
1915 The rainbow (De regenboog)
In de beschrijving van verschillende generaties van een Engelse familie werkt de schrijver zijn ideeën uit over de strijd der seksen, de verwerpelijke opvatting van de soevereiniteit van het intellect en de opkomst van een nieuw kosmisch bewustzijn.
Na de oorspronkelijke uitgave in 1915 werd dit werk al snel verboden vanwege de, voor die tijd, expliciete sexuele passages. Hedentendage kijken wij daar anders tegenaan en waarderen wij deze sage rond de familie Brangwen vooral om zijn sociale perspectief: de beschrijvingen van veranderingen in landschap en maatschappij en de gevolgen voor de mensen, en in dit geval vooral voor de vrouwen, daarin. Want in tegenstelling tot T. Manns 'Buddenbrooks' spelen vrouwen een hoofdrol in deze 'feministische' roman avant la lettre, die een herdruk in ons 'post feministische' tijdperk zeker waard is.
Twilight in Italy - 1916 (reisverslag)
Look! We have come through! (1917) - gedichten
The Lost Girl (1920) - roman
1920 Women in love (Liefde en vrouwen)
Roman over de twee van karakter verschillende zusters Usula en Gudrun die zoeken naar een vervulling in de liefde en het huwelijk met resp. een onderwijsinspecteur en een rijke, jonge mijneigenaar. Beide affaires volgen gelijke èn contrasterende wegen waarin de één erin slaagt een goede relatie met een man op te bouwen, terwijl de ander -de introverte kunstenares- haar eenzaamheid niet kan doorbreken.
Women in Love werd in 1920 in New York City gepubliceerd maar in verband met de controverse rond de voorganger van dit boek: 'The Rainbow', slechts in een beperkte oplage verspreid. In 1921 kwam het uit in Londen en later dat jaar kon het overal werden gelezen. Het verhaal zelf was al in 1916 gereed. De bedoeling was dat de twee boeken één boek zouden worden ('The Sisters').
Het werk werd door velen negatief beoordeeld maar Lawrence noemde het zelf 'zijn grootste werk'. Hij komt zelf in het boek voor als het personage Rupert en ook andere personages zijn op bekende personen in het leven van Lawrence gebaseerd. Zo is Ursula gebaseerd op zijn ex-vrouw Frieda. Het werk breekt met de Engelse wetten van de literatuur door zijn detail voor zowel personages als de omgeving waardoor veel mensen het boek meer poëzie dan proza of een combinatie van de twee vinden. Hier zijn zowel voor- als tegenstanders van te vinden.
De Eerste Wereldoorlog veroorzaakte bij Lawrence een afkeer van zijn vaderland alsmede van de moderne beschaving. Hij trok daarom en mede omdat er tuberculose bij hem was ontdekt na het einde van de oorlog weg uit Groot-Brittannië om nog slechts sporadisch terug te keren. Hij bereisde Europa (Italië en Frankrijk) maar ook de Verenigde Staten, Mexico en Australië. Reizen die hem zouden inspireren tot allerlei reisverslagen.
Sea and Sardinia (1921) - reisimpressies
The Horse Dealer's Daughter - 1922 (verhalen)
Kangaroo (1923) (roman)
Studies in Classic American Literature (1923) - non-fictie
Birds, Beasts and Flowers (1923) - gedichten
The Fox - 1923 (novelle)
"De vos" (1923) gaat over twee vrouwen die een boerderij proberen te drijven. Een van de twee raakt gefascineerd door een vos en later door een jonge man die een abrupt einde maakt aan het leven van de vos en de relatie tussen de twee vrouwen.
St. Mawr (1925) - verhaal
The Plumed Serpent - 1926 (roman)
Mornings in Mexico - 1927 (reisverslag)
1928 Lady Chatterley's Lover (Lady Chatterley's minnaar)
In "Lady Chatterley's lover" voelt een jonge vrouw, die vervreemd is van haar echtgenoot, zich in haar eenzaamheid aangetrokken tot de jachtopziener, die haar wekt tot een intens sensueel en seksueel leven.
Een jonge vrouw getrouwd met een in de oorlog verminkte, half verlamde man, wordt verliefd op de boswachter van hun landgoed. Wat begint als een hunkering naar een normaal geslachtsleven en een kind, groeit uit tot een grote liefde, waarvoor zij tenslotte haar man verlaat. Het boek verscheen in 1928 en was destijds een sensatie door de zeer openhartige, maar ook idealistische behandeling van het liefdesleven.
Collected Poems (1928) - gedichten
The Woman who Rode Away - 1928 (verhalen)
Pornography and Obscenity (1929) - non-fictie
The Virgin and the Gypsy - 1930 (verhalen)
D.H. Lawrence, die vanwege zijn tuberculose al jaren een zwakke gezondheid had, stierf aan deze ziekte op 2 maart 1930 in Vence, Zuid-Frankrijk.
1932 Etruskisch testament
Verslag van een reis in 1927 door Etrurië, op zoek naar resten van de Etruskische beschaving.
Begin 1927 maakten de schrijver D.H. Lawrence en zijn vriend Earl Brewster een zesdaagse reis door Etrurië. Hun doel was op zoek te gaan naar grafkelders van de Etrusken, een volk wier kunst en cultuur door de Romeinen grondig was vernietigd. Lawrence dichtte de Etrusken een levenskracht toe die hij zelf voelde wegebben. Zijn beschrijvingen van de schilderingen op de muren van de grafkelders getuigen van bewondering voor de levenswijze van de Etrusken die hij levenslustig noemt en vol levensvreugd. Hij gaat in op de vele symbolen die de Etrusken in hun wandschilderingen verwerkten zonder te pretenderen wetenschappelijk bezig te zijn. Lawrence wil niets bewijzen met zijn verhaal maar de lezer meeslepen.
Novellen
- "Het lieveheersbeestje" speelt aan het einde van de Eerste Wereldoorlog en gaat over de maatschappelijke veranderingen die in die jaren in Engeland plaatsvonden. Een dame uit hogere kringen raakt verstrikt in haar gevoelens voor twee mannen.
- In "De pop van de kapitein" heeft een Schots officier een relatie met een vluchtelinge van hoge afkomst. De komst van zijn vrouw maakt een eind aan die relatie.
[bron: https--www.kunstbus.nl/literair/d.h.+lawrence.html]
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
Nieuwpoort+Deel Westende
vu 23x
sauvegardé 0x
Depuis 8 sept. '26
Numéro de l'annonce: m2440416951
Mots-clés populaires
litterature francaisemon 2émemain dans BDtaschen de morgen kunst dans Art & Culture | Arts plastiqueslady s bd dans BDlady s dans BDh verbeeck dans Romanstaschen de morgen dans Art & Culture | Arts plastiquesscooter 25 km h dans Scooters | Marques Autrevelo electrique 45 km h dans Vélos électriquesmes annonces sur 2ememain dans Jeux | Xbox Onerx-h dans Lexusct-h dans Lexusvelo electrique 45 km | h dans Trottinettesh bequet quaregnon dans Antiquités | Vasesjantes citroen dans Pneus & Jantesrobot silvercrest dans Mélangeurs de cuisineporsche cayenne 3.0 dans Porschefunko pops dans Jouets miniaturesa donner dans Électricité & Câblessalon coiffure a louer dans Maisons à louergilera dna dans Motos | Piaggiosolingen 18 10 dans Cuisine | Couvertscartes postales virton dans Cartes postales | BelgiqueMcLaren dans McLaren