||boek: Prisma Franse Spraakkunst voor iedereen|E.C. van Bellen|PRISMA [488]

||door: Prisma, E.C. van Bellen

||taal: nl
||jaar: 1960
||druk: 2e druk
||pag.: 224p
||opm.: pocket|gelezen|pagina 1 bevat notitie|rug is bijna los

||isbn: N/A
||code: 1:002211

--- Over het boek (foto 1): Prisma Franse Spraakkunst voor iedereen ---

Bij het lezen van boeken, kranten en tijdschriften, in uw correspondentie of in uw conversatie, thuis of op reis, altijd zal dit boek voor u een onmisbaar hulpmiddel zijn ter opfrissing van uw grammaticale kennis.

[bron: https--www.2dehands.be]

--- Over (foto 2): Prisma ---

De Aula-reeks is een populair-wetenschappelijke boekenreeks die in 1957 werd gestart door Uitgeverij Het Spectrum in Utrecht als wetenschappelijkere versie van de Prisma Pockets naar het voorbeeld van de Engelse Pelican Books. De reeks omvatte ruim 700 pockets over mens- en natuurwetenschappen, kunst en filosofie.

Het betreft de volgende uitgaven:

...

[bron: wikipedia]

--- Over (foto 3): E.C. van Bellen ---



'Les Origines du Mélodrame' door Dr. E.C. van Bellen (Amsterdamsche dissertatie). - Utrecht, Kemink & Zoon, 1927.

Dr. van Bellen heeft een artistiek voor hem weinig aantrekkelijk litteratuurgenre, het melodrama van de laatste jaren der XVIIIe en van de XIXe eeuw, naar zijn oorsprong onderzocht; wat vorm en motieven aangaat. Het melodrama zelf en zijn voornaamste auteurs - speciaal de Pixerécourt - zijn de laatste jaren meermalen het onderwerp geweest van min en meer wetenschappelijke beschouwing; terecht; het geldt hier een soort van volkskunst, die, in het revolutietijdperk ontstaan, het grootste deel van de XIXe eeuw een niet alleen numeriek aanzienlijke belangstelling wist te verwerven en te behouden. En het is ongetwijfeld van cultuurhistorisch belang, na te gaan, hoe dit genre is ontstaan, en welke motieven van tooneel en (volks-) litteratuur met zooveel succes tot zijn vorming werden benut, verhevigd, verzacht, en in een vast, effectvol personnagen-complex verbonden.

De heer van Bellen geeft dan eerst een uiteenzetting van de voornaamste theorieën over 't onstaan van deze kunstsoort (o.a.: het melodrama in een logisch ontwikkelde, lagere, vorm voortgekomen uit het hééle XVIIIe eeuwsche tooneel; of: een enkel met de pantomime samenhangende, vrijwel origineele kunst). Waar het melodrama typisch volkskunst is, geeft de schrijver dan een karakteristiek van de volkskunst in 't algemeen, en een korte geschiedenis van die kunst in de Middeleeuwen; uitvoeriger van die in de XVIIe en XVIIIe eeuw; kermistheater, de Italianen, de strijd tusschen de officieele gezelschappen en de kermis-troepen - 'lutte foraine' - met al zijn ingenieuze, en talentvolle, vindingen; 'opéra comique', pantomimes; ten slotte: het boulevard-drama, dat na het decreet van 13 Januari 1791, dat vrijheid geeft in zake de oprichting van schouwburgen, zich ten volle ontplooien kan, naar den smaak der massa.

In de tweede hoofdafdeeling worden dan de verschillende motieven van het melodrama behandeld; 'le noir', dat na 1790 zich - tijdelijk - met een anticlericalen tendenz verbindt; die tendenz verdwijnt, maar de monnik en het klooster zouden met de romantiek opnieuw geliefde elementen worden. Daarnaast dan 'le thème troubadour', bij welks doorvoering, bij herhaling, Engelsche invloed zich doet gelden: mysterieuze kasteelen, occultistische gebeurtenissen, met-der-tijd opklarend tot de 'féerie'. Waarna het geheele bovennatuurlijke element, in 't begin van de XIXe eeuw, verdwijnt; en alleen het kasteel-décor behouden blijft; dat ook in de romantiek - die veelszins, ook wat het viertal type-personnages betreft, met 't melodrama overeenstemt - blijft bestaan. Andere motieven van 't melodrama, in de volgende hoofdstukken naar hun oorsprong nagegaan, zijn 't motief van den 'edelmoedigen roover' - waarvan Schiller's 'Räuber' het hoofdmonument is - en het exotisch motief, dat in het burgerlijk drama van de XVIIIe eeuw al zoo groote beteekenis had, om, door tegensteling, de verwording van den beschaafde te betoogen; en dat zich in den revolutietijd verbindt met de 'negrophilie' en humanitaire tendenzen; - welke daarna, evenals de anticlericale tendenz, weer verdwijnen.

Ziehier eenige notities over den inhoud van Dr. van Bellen's boek. Dat een grooten voorraad op niet altijd zeer onderhoudende wijze verwerkte, maar toch weer wel met Franschen zin voor methode gerangschikte gegevens bevat.

Jan L. Walch [bron: https--www.dbnl.org/tekst/_gro002192901_01/_gro002192901_01_0008.php]