Nationalisme is een maar al te reële politieke kracht, ook in Vlaanderen. De Vlaamse beweging behoort ertoe – en ze is al zo oud als België. Het klauwen van de leeuw onderzoekt wat de Vlaamse beweging heeft betekend in het verleden en wat ze vandaag nog voorstelt, in welk politiek en cultureel krachtenveld ze thuishoort, hoe haar optreden moet worden verklaard.
Dit boek kiest daarvoor een unieke invalshoek. Tot nu toe is het flamingantisme meestal als een geïsoleerd verschijnsel bestudeerd, vanuit een idealistische of moralistische visie. Daardoor vervielen voor- en tegenstanders van de Vlaamse beweging met hun argumenten altijd in vaagheid en dubbelzinnigheid. Het klauwen van de leeuw overstijgt dit door de Vlaamse beweging als een nationalistisch verschijnsel te evalueren. Het levert daarvoor ook de nodige theoretische achtergrond. Doorheen de grote etappes van zijn geschiedenis onderzoekt het waarom groepen mensen Vlaamsgezind worden, wat ze als hun identiteit aanzien en hoe ze een nationalistische ideologie uitvinden.
Het klauwen van de leeuw gaat op zoek naar de nuance en naar de werkelijkheid achter de ideologie. Het moet daarom ook een groot aantal mythes opruimen. Zo legt dit boek uit waarom de Vlaamse volksaard niet bestaat en de volkstaal al evenmin, of waarom het met de Guldensporenslag, met Hendrik Conscience of met het IJzerfront ook heel anders lag dan tot nu toe wordt aangenomen. En het toont ook aan waarom een ware democratie niet gediend is van de separatistische verleiding.
Het klauwen van de leeuw: een vernieuwende kijk op een oude kwestie.