n maart 1900 wordt in het Duitse stadje Konitz (nu in Polen gelegen) aan de oever van een meer het lichaam gevonden van een achttienjarige jongen. Hij is vermoord en in stukken gesneden. Al gauw gaan er geruchten dat de jongen het slachtoffer is geworden van een joodse rituele moord. Volgens een aloude mythe hebben joden voor het paasfeest christelijk bloed nodig om matzes te maken.
Als de christelijke slager de joodse slager ervan beschuldigt de jongen geslacht te hebben, wakkert dat een golf van antisemitische gevoelens aan. De joodse bevolking van Konitz wordt belasterd, beschimpt en bedreigd - en in het kielzog van de slager ontvlucht in de volgende twee jaar bijna de helft van de joden de stad.
Het verhaal van de slager is geschreven als een detectiveverhaal, waarin het tot het einde spannend blijft wat de ware toedracht is van de moord. Tegelijk is het een onderzoek naar de historische verzinsels rondom de joodse rituele moord, en laat het zien hoe weinig er nodig is om latente gevoelens van onvrede om te zetten in daden van haat en verderf.