Mahabharata - Krishna Dvaipayana Vyasa

Het Oudindische epos Mahábhárata verhaalt de noodlottige vete tussen twee takken van de Bháratadynastie, een vete die uitloopt op de bijna totale ondergang van het geslacht. De strijd moet gedateerd worden tegen het einde van de 9de eeuw v. Chr. en het epos is wellicht in de vijfde 'vierde eeuw v. Chr. vastgelegd. Het werd gedurende meer dan duizend jaren uitgebreid met mythen, legenden en kleinere epen. Het werk wordt toegeschreven aan Dvaipayana Vyása. Het is echter evident dat zelfs de kern van het epos niet het product kan zijn van de verbeelding van één man.

Door de brahmanen werd het gebruikt om hun onderricht boeiend te omlijsten. Ook in onze tijd gaan vele hindoes er vanuit dat de Mahábhára-ta in de eerste plaats bedoeld is als een uiteenzetting van de leer en dat ook de zuiver epische passages een religieuze boodschap bevatten. Het verhaal wil duidelijk maken dat de aaneenschakeling van geboren worden, sterven, weer geboren worden, sterven etc. eeuwig voortgaat. Slechts voor hem die begrijpt dat alles één geheel vormt. bestaat dood of geboorte niet, voor hem hebben ze hun betekenis verloren.

In deze uitgave is de Mahábhárata ontdaan van de latere overwoekeringen, waardoor misschien meer begrip en waardering mogelijk worden voor dit interessante epos, dat nog altijd grote invloed heeft op het leven van miljoenen mensen.
In het tweede deel zijn apart een aantal van de belangrijkste latere toevoegingen opgenomen.

(Vert. uit het Sanskriet)