Op 26 oktober 1979 doodde mijn vader mijn moeder op het dak van ons huis in Agadir. Ik was vijf. De moord veranderde mijn leven én dat van mijn broer en zusjes. En hoewel we dachten dat het eigenlijk niet erger kon, bleek dat een vergissing. Onze wereld stortte in toen onze oom met zijn gezin in ons huis trok en zijn kinderen onze plek in huis innamen. Wij moesten in de keuken op krantenpapier slapen.'
Ouarda's vader wordt na het huwelijk met zijn jonge vrouw steeds vaker gewelddadig. Hij mishandelt zijn echtgenote regelmatig en dreigt haar te zullen vermoorden. De kleine Ouarda wordt heen en weer geslingerd tussen de liefde voor haar moeder en de gehoorzaamheid die van haar wordt verlangd door haar waanzinnig geworden vader. En dan vindt de aangekondigde moord plaats, die de wereld van het vijfjarige meisje op haar grondvesten doet trillen en haar sterk traumatiseert. Volledig verwaarloosd en in de steek gelaten, raakt het leven van Ouarda en haar broer en zusjes volledig ontwricht.
Na meer dan twintig jaar keert Ouarda Saillo terug naar Marokko. Moedig zoekt ze personen en plekken op uit haar verloren kindertijd, waardoor het haar lukt met zichzelf en haar herinneringen in het reine te komen. In Dochter van Agadir vertelt Ouarda Saillo op aangrijpende wijze haar tragische levensverhaal en laat zij zien hoe moslimvrouwen binnen de islamitische maatschappij nog steeds in hun traditionele rolgevangen worden gehouden.

Voor mezelf doos 222