L’Etreinte: Het Antwerpse provinciebestuur vond de film te aanstootgevend en verbood de vertoning op het Filmfestival van Antwerpen in het voorjaar van 1969. (door het provinciebestuur werd deze geconcipieerd als een moreel verwerpelijke film met een ongezonde nadruk op vleselijke (on)lusten.)
Waarop het festival en alle aanwezige Belgische cineasten beslisten om dan maar geen enkele van de geselecteerde Belgische films te vertonen, op een Asterix-tekenfilm na.
Door het verbod en de controverse kreeg L’Etreinte pas veel later dan gepland een officiële release in de zalen, en dan initieel ook nog in een vrij zwaar gecensureerde versie waarin onder meer allusies op vrouwenliefde en weinig koosjer familiaal seksverkeer op de snijtafel belandden.
Het duo Paul Collet en Pierre Drouot had zich in 1967 al laten opmerken met het jeugdige, semi-experimentele en voor die tijd in ons land vernieuwende en baldadige Cash? Cash! Die film viel ook buiten België op en het duo kreeg Franse fondsen toegeschoven voor hun opvolger. En dat werd deze L’Etreinte, een nauwelijks verholen herinterpretatie van Pauline Réages baanbrekende uit 1954 stammende (schandaal)roman L’Histoire D’O die zich laat lezen als een ooggetuigenverslag over seksuele en erotische dominantie en submissie.
Baanbrekend is L’Etreinte wis en waarachtig. En er gaat ook een welhaast ongrijpbare mystiek van uit, alleen al door het feit dat de centrale acteur en actrices geen echte filmcarrière zouden uitbouwen en daardoor een beetje mysterieus bleven.

Louisa
Louisa ruikt naar de jaren '60, naar de vrije liefde van de flower power-generatie, de tijd van de communes, het leven in de vrije natuur en het neerhalen van de seksuele taboes, naar nostalgie. Collet en Drouot stoppen als het ware de kijker een bos bloemen in het haar
Willeke van Ammelrooy steekt met kop en schouders – hier stond bijna borsten – boven de rest van de cast uit, niet wegens haar boeiende of intelligente rol, maar eerder om haar fysieke capaciteiten, zij is hét seksuele icoon van een generatie.

Mensen vragen vaak "wat vraagt u ervoor?".ik zeg daarop bied gewoon hetgeen u minstens denkt dat het waard is dan hoeft u zich nooit te beklagen dat u er iets teveel voor gegeven hebt indien u bod zou aanvaard worden.

In principe stuur ik niets op daar de meerderheid van mijn aanbiedingen breekbaar zijn--uitzonderingen kunnen gemaakt worden voor minder breekbare items of op risico van de koper (verzendenkosten via Bpost naar afhaalpunt in BELGIE = 5,7 euro)
Buitenland zie tarieven site Bpost
Biedingen zijn niet met verzendkosten inbegrepen )