Een boek over verlies, verdriet en hoop. Dit boek is geschreven door een vrouw van 55 jaar die als jongste meisje uit een groot gezin in wel zeer korte tijd zoveel verdriet beleefde dat zij zichzelf verloor. Maar door haar doorzettingsvermogen is zij uiteindelijk uit haar depressie gekomen. Zij blikt terug en schreef een boek met een komische noot naar vroeger, waar ondeugd onbevangenheid en openheid nog aanwezig waren. Zij schreef haar boek in het ziekenhuis van Terneuzen, in de hoop ook anderen daarmee te kunnen helpen. Een aangrijpend egodocument over de sluier van depressie.