Uniek origineel schilderij van Anton Kaestner getiteld “#395 - S - Glass Horizon 1,” acrylic en spuitverf op een 3 mm glasplaat, 23,5 × 25 cm, op de rug gesigneerd met een Certificaat van Authenticiteit, gemaakt in Frankrijk in 2026 en met een marine, multicolor compositie.

Titel:

Anton Kaestner - #395 - S - " Glass Horizon 1 ".

Geschatte waarde:

€500.0

Belangrijk:

Winnende biedingen zijn exclusief 9% koperbescherming + €3





Uniek stuk, origineel schilderij van Anton Kaestner, rechtstreeks uit de studio.Mijn allereerste schilderij op glas, een glas uit Marokko gerecupereerd in 1994.#395 - S - " Glass Horizon 1 ".Acrylspray op glazen plaat (Marokko 1994) van 3 mm.Dit schilderij is geen afdruk. Het betreft een origineel werk "multi-lagen" waarvan de glanzende, glossy uitstraling, vergelijkbaar met de toepassing van een hars, uniek is.Afmetingen : Inch 9,3 * 9,8 * 0,12 / 23,5 * 25 * 0,3 cm zonder lijst.Dit schilderij wordt zonder lijst geleverd.Lijst van hoogwaardige Duitse kwaliteit Nielsen in aluminium, referentie 34 (Inch 0,23 * 1,38 / 0,6 * 3,5 cm) aanbevolen en beschikbaar bij verzending tegen een aanvullende kosten van 60€TTC.Het werk is ondertekend aan de achterkant.Een Echtheidscertificaat gaat vergezeld van het werk.De levering is verzekerd.Anton Kaestner is een schilder, beeldhouwer en auteur uit Zwitserland, gevestigd in Parijs. Zijn werken worden tentoongesteld door heel Europa, in Zwitserland en in Dubai. Meer informatie en keuze op www.antonkaestner.com.Volgende expo - Lausanne 7/10 mei 2026.BiografieGeboren in Genève, Zwitserland, ben ik opgegroeid te midden van de natuurlijke schoonheid en culturele rijkdom van mijn thuisland. Creativiteit werd in mijn familie gewaardeerd, en het was mijn overleden grootvader, een vakman & kunstenaar, wiens invloed de kiem legde voor wat uiteindelijk mijn levenslange passie zou worden.In 1993 begon ik privé te schilderen, experimenteerde ik met talloze acrylkleuren in notitieboeken van A4 en daarna A3 - ik heb altijd gevoeld dat grote schilderijen recht op je af komen, dominant en intimiderend, terwijl kleine werken veel meer liefde kunnen inspireren. Ik voelde me het eerst aangetrokken tot niet-figuratieve schilderkunst en abstract expressionisme.In de loop der tijd, en hoewel ik mijzelf als atheïst beschouw, ontwikkelde ik ook een voorliefde voor spirituele materialen omdat ze resoneerden met mijn verkenning van menselijk bestaan en de diepere waarheden van natuur en leven.Het pad om werkelijk kunstenaar te worden was echter niet onmiddellijk.Hoger dan drie decennia lang heb ik een internationaal zakenleven nagestreefd dat me over de hele wereld bracht, van de Verenigde Staten tot Marokko, België, Azië en Frankrijk. Mijn reizen hebben mijn perspectief verruimd en me blootgesteld aan een breed scala aan culturele invloeden. Waar ik ook ging, ik dompelde mezelf onder in de lokale kunstscènes en raakte betrokken bij de creatieve energie van elke plek.Ondanks de focus op mijn zakelijke carrière maakte kunst altijd deel uit van mij, zachtjes sudderend onder het oppervlak. Bij bijna 30 jaar werd schilderen een vorm van geheime meditatie voor mij—een manier om los te komen van de wereld en me te concentreren op mijn innerlijk.Ik heb altijd immense voldoening gevonden in schilderen. Elk nieuw werk is een reis waarin ik mijn creativiteit kan testen, nieuwe technieken kan verkennen en echte ervaringen kan beleven. Door middel van mijn kunst hoop ik anderen een oprechte ontmoeting met schoonheid te bieden, een kans om de wereld vanuit een ander perspectief te zien en na te denken over hun eigen leven.In 2023, na mijn pensionering uit mijn zakenleven, heb ik mij volledig aan schilderen gewijd. Ik heb mijn studio in Parijs gevestigd en begon mezelf volledig aan mijn kunst te wijden. Tegen eind 2024 lanceerde ik mijn publieke artistieke carrière, en tot mijn verbazing kreeg mijn werk snel erkenning, met werken in privécollecties door heel Europa, vooral in Duitsland, Portugal, België, Italië en Nederland.Eind 2025 verhuisde ik naar een grotere studio in een leeg sacristie in Lisieux, Normandië.Artistiek CVMijn eerste solo-expositie, "Échos," gehouden in Parijs eind 2024, bood een onderscheidende benadering van kunst, weg van traditionele schildertechnieken: ik schilder met acrylverven, metallische pigmenten en sprays op de achterzijde van gerecyclede geëxtrudeerde plexiglas (Perpex), een lichte, gladde, glanzende en soms fragiele ondergrond. Dit proces verhindert dat ik het werk kan zien terwijl het zich ontwikkelt. Ik heb geen visuele feedback of controle tijdens het proces—iets wat ik verwelkom. Ik laat "toevallige experimenten" - alles mag om de rede kortsluiting te geven! - me leiden bij het resultaat, de lagen en spiegelingen die ik creëer, en laat ruimte voor openbaring en ontdekking wanneer het stuk uiteindelijk wordt tentoongesteld. Maar laten we duidelijk zijn: in mijn schilderijen neemt kans nooit de beslissingen; hoogstens stelt kans de vragen; zinvolle "toevalligheden" zijn alleen mogelijk met een grote discipline. Deze benadering die resoneert met het openbarings-/fixatieproces van fotografie is uitdagend en bevrijdend. De waarden van de compositie worden verrijkt door lagen en transparanties die elk werk een "ascetische" kwaliteit geven: ik ben tevreden wanneer ik herken wat onontbeerlijke noodzakelijkheden zijn, d.w.z. wat we waarschijnlijk ontdekken als we in stilte en licht stoppen.Ik houd mijn aanpak opzettelijk eenvoudig. Noch "emotie" noch "theoretische begripsvorming" maar ervaring van zijn. Noch "snelle verbruik" noch "intellectueel bezit", maar uitbreiding van het bewustzijn en de verkenning van de realiteit, van zijn zichtbare en onzichtbare verhalen, mijn kunst is een zoektocht naar "leven in het hart van het leven", naar wat Alain Damasio "le vif" noemt. Hoewel nostalgie altijd deel uitmaakte van mijn werk, zijn mijn schilderijen zonder voorwerp. Net als alle objecten zijn ze objecten op zichzelf. Bijgevolg hebben ze geen inhoud, geen betekenis en geen zin; ze zijn als dingen, bomen, dieren, mensen, of dagen, die ook geen reden van bestaan, geen doel en geen eind hebben. Hoewel mijn werk soms de transparantie en luminositeit van stained glass oproept, blijft het vrijwel geheel abstract. Bovendien geeft plexiglas de schilderkunst een glimmende huid waardoor iemand zijn eigen silhouet kan zien, verschillend voor elke nieuwkomende kijker. Elk werk fungeert als een discreet stille mirror: het leeft, het verandert, het ziet. De wisselwerking van licht, kleur en textuur, ook van de ontbrekende delen, vereist slechts empathie. Hoopvol zal de wisselwerking tussen "details voor de nabije kijk" - een detail van een schilderij is een volledig nieuw beeld - en "afstand voor het geheel" kijkers aanzetten tot hun eigen introspectieve reizen.Ik beweer niet dat ik alle antwoorden heb en wil bescheiden blijven over wat bereikt kan worden. Gewoonlijk vind ik voldoening in het voortdurende proces van vragen en groeien. Elke nieuwe creatie is een confrontatie met mijn limieten, die me dwingt mijn vaardigheden aan te scherpen en verder te verkennen wat ik kan bereiken. Schilderen is voor mij een dagelijks ambacht, een verkenning, een manier om zinvolle gesprekken op gang te brengen, een zoektocht naar een verf zo perfect dat hij geen mij nodig heeft. Het tijdperk van het informelisme is nog maar net begonnen.Zoals Jean Bazaine zou zeggen: "De dagelijkse praktijk verdubbelt de passie voor zien." Over de samenhang in mijn praktijkIn het landschap van hedendaagse kunst, waar concept en vorm evenveel gewicht hebben, streef ik ernaar werk te creëren dat niet wordt gedefinieerd door prominentie, maar door aanwezigheid. Mijn schilderijen—schitterende velden van kleur en licht binnen plexiglas—zijn de stille resultaten van een lange en weloverwogen ondervraging. Voor mij ligt de ware focus minder op het eindbeeld dan op de stille wisselwerking van gedachte en proces die het laat ontstaan.Deze praktijk rust op drie afgelijnde intenties.De eerste is een Terugtrekking uit Opgelegd Betekenis. Door de werken te omschrijven als “zonder object” en te laten hebben "noch inhoud, noch betekenis, noch zin", hoop ik de verwachting van narratief voorzichtig los te maken. Het is een uitnodiging om afstand te nemen van coderen en te richten op een directere manier van kijken.Dit leidt tot de tweede intentie: de Primacy of Lived Experience. In die open ruimte probeer ik wat ik beschouw als een "ervaring van zijn" te plaatsen. Het werk wordt minder een object om geïnterpreteerd te worden dan een stille gebeurtenis die gevoeld moet worden— gevormd door verschuivend licht, translucente lagen en de zwakke reflectie van de kijker die in hun eigen blik ontmoet wordt. Zoals ik vaak opmerk, "het stuk leeft, het verandert, het ziet".De derde is waar idee hand ontmoet: Proces als verankerde gedacht. Schilderen op de achterzijde van plexiglas, werken zonder visuele feedback, is een fysieke praktijk van loslaten. Het is een bewuste vrijgave van controle bij het maken zelf. Ik stel condities, maar geef de uitkomst op en laat het schilderij worden wat ik noem een onafhankelijk "object op zichzelf", volledig onthuld alleen wanneer het voltooid is. Het is een stille parallel met fotografische ontwikkeling—a patient waiting for what arrives "here and now".Het vasthouden aan deze intenties bevat een paar tere paradoxen die het werk dragen:Toeval en DiscplineIk spreek over "betekenende ‘coïncidenties’", maar deze zijn alleen mogelijk binnen zorgvuldige grenzen. Toeval is een verwelkomde gast, maar de structuur is zorgvuldig opgebouwd.Communicatie Zonder BerichtIk hoop iets te communiceren door werken die ik betekenisloos noem. Wellicht wat gedeeld wordt is geen verklaring, maar een toestand—een textuur van licht, een stille aanwezigheid, een tastbare rust.Nostalgie voor het HuidigeEen zachte nostalgie blijft in het werk hangen, maar is curios gericht op het nu: een verlangen naar de "onontbeerlijke noodzakelijkheden" gevonden in "stilte en licht"—een wens naar pure aanwezigheid die het werk zelf stilletjes biedt.Inzet en MoeiteloosheidHet proces vereist constante aandacht, maar streeft naar een resultaat dat autonoom aanvoelt, alsof het "zijnsweg uit zichzelf ontstaan" is. Ik ben aangetrokken tot wat volkomen onvermijdelijk voelt.In deze geest is het zo dat ik voel dat "het tijdperk van het informelisme pas net begonnen is". Mijn praktijk is indebted aan de geest van Art Informel, hoewel misschien met minder lijden en meer kalmte—een informalisatie waar toeval geen breuk is, maar een stille medeplichtige.In de kern is het een zoektocht naar "le vif"—de levende kern. Het werk neigt naar directe ervaring in plaats van intellectualisering. De bescheiden schaal die ik vaak kies, is bedoeld om intimiteit aan te moedigen, geen spektakel.Uiteindelijk is dit gewoon het pad van één kunstenaar. Mijn biografie, mijn proces, en mijn reflecties zijn geen aparte draden, maar onderdelen van een enkele zoektocht. Ik heb gemerkt dat een praktijk die rust op rustige paradoxen niet zwak hoeft te zijn. Door discipline en helderheid kunnen zulke spanningen, naar ik geloof, een bron van veerkracht worden.Anton Kaestner


Hét online veilinghuis voor jou!

Catawiki is het meest bezochte online platform in Europa voor bijzondere objecten geselecteerd door experts, en biedt wekelijks meer dan 65.000 objecten aan voor de veiling. Het is onze missie om onze klanten een spannende en probleemloze ervaring te bieden bij het kopen en verkopen van bijzondere, moeilijk te vinden objecten.


Waarom Catawiki?

Lage veilingkosten

Al onze objecten zijn gecontroleerd door onze 240+ experts

24/7 meebieden in onze app

Ga snel naar de website van Catawiki om mee te bieden op dit item