Een ijzeren sculptuur is een smeedijzeren ceremoniële staf van de Dogon uit Mali, 136 cm hoog met bijbehorende voet, weegt 1,9 kg en verkeert in redelijke staat met authenticiteit/origineel.

Titel:

Een ijzeren sculptuur - Dogon - Mali (Zonder minimumprijs)

Geschatte waarde:

€275.0

Belangrijk:

Winnende biedingen zijn exclusief 9% koperbescherming + €3





Een voortreffelijke Dogon ceremoniële staf, gemaakt van smeedijzer, die een uitzonderlijk niveau van artistiek meesterschap en smidwerk toont, afkomstig uit Bandiagara in Dogonland, Mali. Inclusief standaard.Deze rituele staf gemaakt van smeedijzer (vaak aangeduid als “zwart ijzer”) is een hooggesymbolisch kunstwerk gecreëerd door de meestersmid van het Dogon-volk in Mali. De extreem slanke verticale structuur is opgebouwd volgens een sequentieel en symmetrisch patroon. Het gehele stuk rust op een lange, slanke as van donker metaal, gekenmerkt door een natuurlijke oxidatiepatina. Langs de centrale as heeft de smid het ijzer gespleten om opengewerkte delen in de vorm van lange, dichte diamanten te creëren. Deze delen geven de structuur een gevoel van lichtheid en een geometrisch ritme. Op verschillende strategische punten langs de stang strekt paar metalendraden zich uit vanaf de centrale as om zich holle haken te vormen die naar beneden buigen, herinnerend aan gestileerde hoornmotieven of altaarankers. De kraagachtige top, wiens bovenste punt eindigt in een kleine, platte ronde plaat (of kelk), weerkaatst de structuren van rituele olielampen of offerbakjes. Naar het midden van de staf toe worden de ijzerelementen dichter, wat op een zeer abstracte en minimalistische manier een beschermend figuur oproept, doet denken aan de voorouderlijkeNommo-geesten van de Dogon-cosmos. Net boven de basis hangen elementen gevormd als kleine bellen of metalen stroken aan de staf, en het onderste deel loopt uit naar een vlakke, puntige basis, oorspronkelijk ontworpen om direct in de grond te worden geslagen, op een heiligdomaltaar (Binu), of in de binnenplaats van een woning.Een deel van de Dogon woont op de Bandiagara-plateau, Mali, een 150 mijl hoge spil die een bevolking van 250.000 tot 450.000 mensen ondersteunt. Hun geschiedenis, kennis van technologieën, culturele rijkdom, kunst en zelfs hun mondelinge legendes behoren tot de meest betrokken in Afrika, niet in de laatste plaats omdat de staat grotendeels artificieel is en bestaat uit verschillende sub-eenheden die wegens de nabijheid tot de koloniale administratie zijn samengevoegd. Ze verhuisden naar dit gebied in de 15e eeuw, op de vlucht voor het Mande-koninkrijk en slavernij door islamitische groepen. Daartoe dreef men ook een aantal stammen (waaronder de Tellem en Niongom) uit die destijds op de klippen leefden. Ze zijn actief als landbouwers en wijden zich aan het oogsten van gierst, gerst, uien en het fokken van verschillende dieren. Een patrilineaire, polygame samenleving die georganiseerd is rondom bekwame beroepen. Ze hadden gevorderde astronomische vaardigheden, waaronder kennis dat Sirius een dubbelster is (iets wat astronomen met telescopen pas eind twintigste eeuw beseften). Door de hoge concentratie van mensen in sommige delen van de kliffen hebben zij een sociaal systeem ontwikkeld op basis van het concept 'sewa', in wezen een evenwicht van sociale harmonie waarin alle klassen en groepen elkaars waarde erkennen, bedanken en waarderen. Ze zijn productief op het gebied van artistieke productie, onder meer omdat ze alle belangrijke materialen die in traditionele Afrikaanse kunst worden gebruikt, beheersen; figuren van steen, ijzer, brons/cuiver en natuurlijk hout zijn bekend, naast muurschilderingen en rotskunst en de adaptatie van meer moderne materialen. Verder zijn hun sociale structuren extreem complex (en variabel - zie hieronder) en worden ze sociaal gemarkeerd door talrijke materiële signaling-systemen. Hun diepgewortelde verzet tegen de islam, die ooit streefde hen tot slavernij te brengen, is opvallend gezien hun relatieve nabijheid en is terug te zien in hun onafhankelijk figuurmatige kunstwerken, die uiteraard verboden zijn volgens de islamitische wet. Hun diversiteit heeft Westerse kunsthistorici voor uitdagingen geplaatst.Dogon-kunst toont een breed scala aan voorwerpen en stijlen. Onder de menselijke figuren alleen al zijn sommigen meer dan levensgroot, terwijl andere nauwelijks een paar centimeter hoog zijn. Hun repertoire aan gebaren is ook gevarieerd en omvat figuren staand, knielend, zittend of rijdend, met beide armen in allerlei houdingen geheven, en voorwerpen houdend of dragend die betrekking hebben op hun gender, leeftijd, beroep of sociale status. Stilistisch variëren ze van volvormige, gevoelig gemodelleerde sculpturen die rijk beschrijvende details hebben tot werken die zijn teruggebracht tot abstracte geometrische vormen zonder meer dan de basisreferenties naar menselijke anatomie. De oppervlakken van Dogon-beeldhouwen suggereren ook dat ze op verschillende manieren worden behandeld en daardoor een reeks betekenissen kunnen hebben. Terwijl sommige werken glad, ingevet en gepolijst zijn, zijn andere dik bedekt met offermaterialen, soms tot het punt dat hun beeldhouwkundige vorm verdwijnt. De reeks stijlen en beelden die men in Dogon-beeldhouwkunst ziet, suggereert dat zij rijkere en gevarieerdere verwijzingen bevatten dan de eenvoudige identificatie als beelden van Nommo zouden omvatten. Zelfs als de uiteindelijke betekenis van Dogon-kunst afhankelijk is van het concept Nommo, zoals Griaule en Dieterlen en hun volgelingen beweren, kan deze betekenis alleen verrijkt worden door eraan de vele andere niveaus van betekenis toe te voegen die voortkomen uit de specifieke omgevingen waarin de objecten zich bevinden.De Dogon plaatsen houten figuren die mannen en vrouwen uitbeelden op vele verschillende soorten altaren, waarvan de meeste zijn gewijd aan voorouders, echt of mytisch. Hoewel figuratieve beelden, dege genoemd, mogelijk de meest interessante soorten Dogon-kunst zijn, gevarieerd in vorm en rijk aan beeldtaal, ze behoren ook tot de minst goed gedocumenteerde. Weinig altaren zijn in detail beschreven of geïllustreerd; diegenen die zijn beschreven, suggereren geen consistente patronen die een bepaalde stijl figuur of een specifieke houding of gebaar verbinden met een bepaald soort altaar. Er is ook weinig informatie om de geportretteerde personen op de figuren te identificeren.Elke afstamming bezit een altaar met figuratieve sculpturen, die is gewijd aan de oprichters en aan latere leden die zijn overleden, bekend als vageu. Bij het vertellen van de legende van de eerste persoon die in menselijke gedaante stierf, vertelt Griaule hoe een houten beeldhouwwerk dat de dode man voorstelde werd gebeeldhouwd om een steun te bieden aan zijn ziel en aan zijn vitale kracht (nyama), die bij zijn dood vrijkwamen. De figuur werd geplaatst op het dakterras van de man, samen met een aardewerken kom voor libaties. Naarmate de dood zich over het land verspreidde, werden soortgelijke figuren en schalen geplaatst op altaren die door elke afstamming werden opgericht (Griaule, 1938: 171-72; Dieterlen, 1941: 18,22, 140; ook Desplagnes, 1907:273). Foto’s en tekeningen van vageu-altaren tonen eerder vereenvoudigde, zelfs cilindrische, stokachtige figuren die tegen de muur van het heiligdom leunen (Dieterlen, 1941: pis. Vb en Vc, fig. 10). Naast de figuren worden er aardewerken kommen en kleine bekers gezien waarin offers aan de voorouders worden gebracht en kleine geëtste ladders zodat de geesten naar het dakaltaar kunnen klimmen; ook ijzeren haken (gobo), cilindertjes rode oker, ijzeren ornamenten en potten met wortels die in water weken worden daar bewaard en gebruikt bij genezing. Offeren worden collectief op al deze objecten uitgevoerd bij zaaien en oogstperiodes, evenals door individuen die de zielen van bepaalde voorouders hebben geërfd. De altaren worden bewaard in de ginna, het huis van de stamhoofd, waarvan er meerdere in elk dorp zijn. Een altaar kan zich bevinden op de bovenverdieping van het huis, in een hoek van de leefruimten, in de granenopslag, in de binnenplaats, of zelfs in een aparte nabijgelegen structuur (Paulme, 1940: 109-11; Dieterlen, 1941: 141-47).LitteratuurFrank, Eerhasrt, the power of iron, in Africa, paqge 63 ff.s. Frank Eerhart: "The Power of Iron in Africa", S. 103-105; Frank Eerhart Editions, Eindhoven 2012;Sommige informatie is gegenereerd door kunstmatige intelligentie en is gebaseerd op gepubliceerde bronnen uit de vakgebieden etnografie, archeologie en kunstgeschiedenis.The Power of Iron in Africa - A Collection without CollectorM*A*Z*1*5*7*8*8*8*De verkoper garandeert en kan bewijzen dat het object legaal is verkregen. De verkoper werd door Catawiki geïnformeerd dat zij de documentatie moesten verstrekken die door de wetten en regelgeving in hun land van verblijf vereist is. De verkoper garandeert en is gerechtigd dit object te verkopen/exporteren. De verkoper zal alle bekend zijnde herkomstinformatie over het object aan de koper verstrekken. De verkoper zorgt ervoor dat alle noodzakelijke vergunningen worden geregeld/willen worden geregeld. De verkoper zal de koper onmiddellijk informeren over eventuele vertragingen bij het verkrijgen van dergelijke vergunningen.


Hét online veilinghuis voor jou!

Catawiki is het meest bezochte online platform in Europa voor bijzondere objecten geselecteerd door experts, en biedt wekelijks meer dan 65.000 objecten aan voor de veiling. Het is onze missie om onze klanten een spannende en probleemloze ervaring te bieden bij het kopen en verkopen van bijzondere, moeilijk te vinden objecten.


Waarom Catawiki?

Lage veilingkosten

Al onze objecten zijn gecontroleerd door onze 240+ experts

24/7 meebieden in onze app

Ga snel naar de website van Catawiki om mee te bieden op dit item